Jano van Gool

In de Pers

Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer
Wat is precies de bedoeling? - Van tijd tot tijd vraagt iemand wie de opvolger is van Carmiggelt. De vraag is even onzinnig als begrijpelijk.... -  in: Boekensalon lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Wat is precies de bedoeling?

Van tijd tot tijd vraagt iemand wie de opvolger is van Carmiggelt. De vraag is even onzinnig als begrijpelijk. Aan het kwartet kandidaten dat vaak genoemd wordt, kan Thomas Verbogt toegevoegd worden. Verbogt (*1952) schrijft al dertig jaar, vooral verhalenbundels en romans, maar ook columns De laatste twintig jaar verschijnen die columns in De Gelderlander, die verschijnt in de streek waar de in Nijmegen geboren Verbogt vandaan komt. 'Wat is precies de bedoeling?' bevat 125 columns en is een mooie keuze uit zijn werk. Verbogt heeft een aangename menslievende verwondering en kan tegelijkertijd genadeloos typeren. Op het oog onbetekenende voorvallen weet hij een mooie draai te geven. De columns zijn goed vanwege deze 'verrassingen in het alledaagse', vanwege zijn observatievermogen en woordkeuze en door zijn rustige stijl. De onderwerpkeuze is zeer divers: treinen zonder wc's, een omhelzing bij de papierbak, een man achter de kassa die enkele malen per dag hardop 'My way' zingt en een langslopende Indiër die Kling-klokje-klingeling zingt. Aardige en leesbare columns.

 

 

Thomas Verbogt schrijft behalve romans, toneelstukken en korte verhalen al ruim dertig jaar columns. Twee decennia lang verschenen die in De Gelderlander, de krant van zijn geboortestreek. De columns staan dicht bij zijn andere werk, het zijn korte verhalen over het avontuur van het alledaagse, verslagen van verwondering, momenten van melancholie of hilariteit - maar altijd buitengewone observaties. Hij schreef al vaker dat je de deur maar uit hoeft te gaan om in een verhaal terecht te komen. Het is alsof die verhalen erop wachten om aangeraakt en verteld te worden. Thomas Verbogt geeft ze in weinig woorden alle ruimte en laat ze zacht zingen 

 

media: