Eén keer in mijn leven moest ik op het stadhuis een Bewijs van Goed Gedrag halen, maar ik weet niet meer waarvoor. Wel dat ik het kreeg en opgelucht was. Ik moest het dus aan iemand laten zien, maar wat stom dat ik geen idee heb wie dat was en ook niet wat ik aan dat Bewijs te d... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Gedoe
Afgelopen zondagochtend was ik niet in de gelegenheid naar het radioprogramma Vroege Vogels te luisteren. Daarom hoorde ik pas gisteren dat Peter Smith de Vroege Vogels Ereprijs had ontvangen, vanwege zijn omgang met zwerfafval. Hij berekende onder meer dat als een kwart van onze bevolking per dag één stuk zwerfvuil opruimt, Nederland binnen drie dagen helemaal vrij is van die rotzooi. Hoe hij zoets berekent, geen idee, maar ik geloof hem. Ik doe daaraan trouwens dagelijks mee, want op het trappetje naar mijn voordeur ligt altijd wel wat. Ik woon aan een straat waar mensen etend en drinkend doorheen lopen. Behalve dat ik het dus opraap en in de vuilnisbak gooi, vind ik ook dat je er iets van moet zeggen als je mensen gewoon maar van alles op straat ziet gooien. Doe ik dat? Soms, maar meestal niet. Waarom niet? Omdat ik niet houd van gedoe. En vaak komt er gedoe van. Maar is een vuile straat niet veel meer gedoe? Paar weken geleden zag ik op een station een jongen op een bankje zitten die een zakje aan het leeg eten was, noten of zoiets. In ieder geval eten met een schil of een pit. En die gooide hij telkens met een traag gebaar weg. De grond voor hem was ermee bezaaid.. Een bleke woedende jongen in een groot wit jack, kansarm ineengezakt. Ik zag het, maar had al een slecht humeur en dat is niet de beste stemming er dan een opmerking over te maken. Toen ik in de trein stapte, zag ik dat een meisje hem op de schouder tikte. Ze wees naar een vuilnisbak. De jongen bewoog zich niet. En ik schaamde me. Nog.
Columns
-
-
Het hield me niet zo bezig, daarom was me die foto ook niet opgevallen, maar zojuist bestudeerde ik die even. Ik heb het over de foto waarop onze koning en koningin te zien zijn op bezoek bij de president van Venezuela. Het was geen staatsbezoek, maar een kennismakingsbezoek, wa... lees meer
-
Op kerstochtend zette ik de televisie aan in de hoop op kerstsamenzang. Ik heb het dan over tijdloze kersliedjes. Dan tuimel ik meteen door alle kerstdagen van mijn leven heen, wat ook een soort samenvatting van dat leven is. Ik belandde toevallig in de Nederlandse film Pietje B... lees meer
-
Gisterochtend passeerde ik zo nu en dan de radio. Die stond aan en er werd heel vaak verbinding gemaakt met een plek waar grote kerstdrukte heerste. Minstens vier keer hoorde ik: `Het is hier een gekkenhuis.’ Zijn we dat van de dagen voor Kerstmis aan het maken, gekkenhuisdagen?... lees meer
-
De kortste dag, de langste nacht, ze zijn alweer voorbij. Zaterdag begon om 18.11 uur officieel de winter. Ik heb het niet in de gaten gehad, wat ook komt doordat mijn liefde voor de winter is bekoeld. Je merkt trouwens niet eens dat het winter is geworden. Vandaag kan het behoo... lees meer
-
Op en neer naar Londen duurt korter dan een gemiddelde treinreis in Nederland. Wel twee keer door een detectiepoortje. En dat maakt van mij een probleem, want ik heb één kunstknie, gevolg van sportbeoefening. De gang van zaken is bekend: eerst leg je je jas en je colbert in een... lees meer
-
Er is een apparaatje uitgevonden dat een manier van spieken kan voorkomen. Als je examen doet en even naar de wc moet en daar met je mobieltje op het internet gaat of een slimme kennis belt, heeft het apparaatje dat in de gaten. Op de universiteit van Maastricht wordt het binnen... lees meer
-
Waar ik het las of hoorde, weet ik niet meer, maar ik geloof dat we `kids’ een lelijk woord vinden. Ben ik blij om. Getuigt van goede smaak. Er is een rijtje van woorden waarmee we moeite hebben. `Papadag’ staat er, meen ik, ook op. Graag. `Papadag’ is heel erg. Nog erger dan `k... lees meer
-
Eerder deze week dreef een vreemd virus me autoritair naar bed. Verzet was zinloos. Ik was zelfs te brak om te lezen. Daarom keek ik televisie, wat ik niet vaak doe. Ik heb het niet over het nieuws en actualiteiten programma’s want daar kijk ik wel naar, maar over alles wat er t... lees meer
-
Als iemand een zin uitspreekt waarin de woorden `een bord met spaghetti’ voorkomen, klinkt in mijn hoofd onmiddellijk een lied dat Rijk de Gooyer erg lang geleden zong, met een kinderkoor.
-
De broer, Marten Fortuyn, zegt: `Straks wordt een halvegare, een einzelgänger en een narcist met asperger op de bevolking losgelaten.’ Voordat hij Pim vermoordde moet hij dat ook zijn geweest, denk ik, maar toen hadden wij er als bevolking geen last van. Ik merk dat ik zo weinig... lees meer
-
Volgende week is er op televisie een spotje te zien van de PKN, de Protestante Kerk in Nederland, een organisatie die ik niet kende, maar waarvan me het bestaan me niet verbaast. Daarin roept de fractieleider van het CDA, Sybrand Buma, ons op om met Kerstmis naar de kerk te gaan... lees meer
-
Vroeger was heus niet alles beter. Gelukkig spreek ik ook steeds minder vaak mensen die dat beweren. Misschien sommige omgangsvormen, maar ook dat weet ik niet eens zeker. Waarom ik hierover nadacht heeft echt een ontzettend schrale aanleiding. Ik passeer een café en achter de r... lees meer
-
In mijn woonplaats is de zondag altijd koopzondag. Ik ben er geen voorstander van. Niet vanwege God, maar er mag best een dag zijn waarop er niets of nauwelijks iets gekocht kan worden. Het woord staat me ook tegen. Er zit nare dwang in. Alsof het moet, kopen. Het rare is dat d... lees meer
-
Het was een groot voorrecht, in 2002 mocht ik Nelson Mandela van een beetje dichtbij meemaken. Niet gesproken, ook geen hand gegeven, van een afstandje. In Carré waar hij het middelpunt was van een feestelijke middag. Ook was er de man die hem op Robbeneiland bewaakte. Die hoord... lees meer