In de polikliniek opent de arts zwierig de deur van zijn spreekkamer. Naast zijn bureau staat een jonge vrouw met een wat breekbare uitstraling.De arts wijst naar haar: ‘Dit is Annika. Ze kijkt vandaag met ons mee. Als u daar tenminste geen bezwaar tegen heeft.’Heb ik niet. Ik kom de toestand van mijn knie bespreken. Niet de mentale gevolgen van een brandende geslachtsziekte. Knie. Iedereen heeft knieën. Annika ook.Ik geef haar hand en ze zegt dat ze Annika heet.