Met een klein beetje vlees in een klein zakje verlaat ik de slagerij en dan springt op straat een niet al te grote hond fel blaffend tegen me op. Ik heb geen verstand van honden, maar zie wel wat mij aantrekkelijk maakt.De mevrouw die bij de hond hoort, wijst naar het kleine zakje en zegt: ‘Dat mag hij niet meer.’ Ze is imponerend lang, jaar of dertig, heeft een vriendelijk gezicht en veel blond haar dat ze chaotisch heeft gestructureerd. Ze ziet eruit alsof ze erg lang in de onstuimige herfstwind heeft gestaan.Het hondje mag geen vlees meer, maar ja, als hij het wel had gemogen, stond ik mijn... lees meer