Wanneer ik door de uitgang van een sportartikelenwinkel loop (aangenaam dat woord op te schrijven, sportartikelenwinkel) gaat het alarm fanatiek piepen. Ik draai me om naar de kassa waar ik zojuist heb afgerekend, en probeer sterk onschuldig te kijken. Het meisje dat bij die kassa staat, wenkt me huiselijk, ik zie dat haar mond zegt: ‘Vergeten te scannen.’Het is er erg druk, ik doe mijn best naar de kassa te lopen als iemand die het écht niet in zijn hoofd haalt iets te ontvreemden. Ga je beetje raar van kijken, voel ik.