Een woord dat een beetje verstoft in een glazen kastje tentoongesteld ligt, is `goedmoedig’. Of goedmoedigheid. Je hoort het nog maar zelden. Misschien heeft het ook wel iets tuttigs, terwijl ik dat zelf helemaal niet vind.Nog nooit kwam in gesprekken zo vaak aan de orde dat we in een nare tijd leven. De grote wereld geeft geen aanleiding tot opluchting, de kleine ook niet. Niemand zegt sussend: ‘Valt wel mee.’ Terwijl ik me voorhoud dat het ooit een keer moet overgaan, zeg ik zo nu en dan dat we dringend behoefte hebben aan goedmoedigheid. Wat verzachtende dingen, of dingen, nee geen dingen,... lees meer