Nederland is aan het veranderen. Gordon stopt met zingen, om maar eens wat te noemen. Binnenkort verdwijnen de kiloknallers wellicht uit onze supermarkten, om nog maar eens wat te noemen. Zonder dat ik kan zeggen hoe het precies zit, zie ik een vaag verband tussen die twee veran... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Kanga
Een stuk gezonde spanning. Dát voelt de burgemeester van De Rijp die dadelijk de koninklijke familie ontvangt. Ik zag haar gisterochtend op televisie, een zonnige vrouw die geen problemen heeft met een stuk gezonde spanning. Zelf houd ik ook wel van die spanning. Daar krijg je energie van. Het is ook spanning die je scherp houdt. Hoe het met Amstelveen zit, weet ik niet, maar voor De Rijp was het duidelijk de belangrijkste dag van het jaar. Ik ken De Rijp. Mooie plek, ook zeer het Nederland van vroeger. En dat laatste is belangrijk op Koningsdag. In De Rijp kondigt een ouderwetse dorpsomroeper, gehesen in een zwarte pieten-pak, de koninklijke bus aan. Ook hem zag ik gisterochtend op televisie. Met een landelijk accent gaf hij te kennen dat het niet niks was wat hij daar staat te doen. Geloof ik met genoegen. Onze koning wil het liefst modern functioneren. Dat gaf hij al herhaaldelijk te kennen. Vandaag zal waarschijnlijk de laatste Koningsdag zijn die lijkt op Koninginnedag. Ik ben benieuwd of dat lukt. Ja, op de Koningsspelen gisteren begon stak de nieuwe tijd feestelijk de kop op: `Doe de kanga, doe de kanga, doe mij maar lekker na, en we shaken er op los, ja we shaken er op los.’ Op de radio hoorde ik kritiek op de Koningsspelen. De verplichte Oranjegekte zou lijken op de persoonsverheerlijking van de Noord-Koreaanse leider. Kom op, denk ik dan. Waarschijnlijk gaan we naar een tussenweg zoeken. Waarom niet het defilé van vroeger in een nieuw jasje? Als we maar dat fijne stuk gezonde spanning voelen.
Columns
-
-
Uiteraard bel ik de wegenwacht alleen maar als het echt noodzakelijk is. En als hij dan arriveert – het is tot nu toe altijd een man- ben ik ontzettend blij met zijn komst. De wegenwachter vindt die blijdschap prettig. Dat is aan ons beiden te merken. We begroeten elkaar opgeluc... lees meer
-
Dat het meeste voorbijgaat zonder sporen achter te laten, is misschien niet iets waar we ieder moment van de dag bij stilstaan, maar zelf denk ik er vaker aan dan ik wil. Het zijn van die momenten die zorgen voor een stilte waarmee ik nauwelijks uit de voeten kan, terwijl ik toc... lees meer
-
Zaterdagochtend ligt er een forse stapel kranten en bijlagen van kranten op tafel. Daarachter zit ik. Buiten waait het onrustig, de hemel is in de war. Ik sla een willekeurige bijlage open en begin aan een artikel waarboven staat `Zo overleeft u de kerstborrel’. Een van de advie... lees meer
-
Woensdag stond er in deze krant een woord dat me enorm bezighoudt. Dan bedoel ik uiteraard wat het woord betekent, hoewel het woord zelf ook wel iets lekkers heeft, ja, iets soepels en brutaals, hier komt het: lummeltijd. Het stond in een artikel over drukte. Daarin viel te leze... lees meer
-
Het is geen kwestie van verdringen, geloof ik, maar ik ben nooit zo met ouder worden bezig. Toch kan het me overvallen en dat komt vooral door anderen. Het is alweer een tijd geleden, maar ineens schrok ik een tikkeltje toen de dochter van een vriendin `dag meneer’ tegen me zei.... lees meer
-
Sommige dingen die je niets zeggen, kun je ineens terugzien en dan wil je er iets van denken, maar je weet niet wat. Bijvoorbeeld: Rubiks kubus. Iedereen zal het ding weleens gezien hebben. Eerst demonteren en daarna weer in elkaar zetten, kleur bij kleur. Kan de kubus niet eens... lees meer
-
Misschien kom er wat laat op terug, maar voor verzachtende berichten is het nooit te laat. Toen de Belgische overheid afgelopen weekend om radiostilte verzocht (mooi, ouderwets woord: radiostilte), gingen er ruim 200 duizend kattenfoto’s op het sociale netwerk. In plaats van nie... lees meer
-
In de tijdschriftenwinkel hier om de hoek staan al twee weken vier kerstbomen in de etalage. Geen grote kerstbomen, maar toch: kerstbomen. Popelend opgetuigd, dat ook nog. Normaal – wat is normaal?- zou dit tafereel me onrustig stemmen, zelf geïrriteerd. Ik ben tégen pepernoten... lees meer
-
Zaterdagavond zag ik op het IDFA een film over Boudewijn de Groot, getiteld `Kom nader’. Het is een prachtige film, zorgvuldig gemaakt, kwetsbaar, vaak geestig ook, ontroerend (een woord waarop ik zuinig ben) en met een hoofdpersoon die moeilijk te karakteriseren is, maar hier t... lees meer
-
Onze premier is geen inspirerend mens. Een paar maanden geleden zou ik er misschien aan toegevoegd hebben: of dat erg is weet ik niet. Hij is wel een prima manager, geloof ik. Dat heeft voor- en nadelen in een land dat nauwelijks meer een samenleving genoemd kan worden. Een same... lees meer
-
Onwijs blij. Gisterochtend hoorde ik dat Herman den Blijker op de radio zeggen dat hij dat was, onwijs blij. `Aldus tv-kok Herman den Blijker,’ zei de presentatrice daarna. Een tv-kok is iets anders dan een topkok, geloof ik. Ik kom Herman den Blijker alleen maar zappend tegen e... lees meer
-
Wat ik me van de Margriet Winter Fair moest voorstellen, wist ik niet. Ik was uitgenodigd om iets over mijn nieuwste boek te vertellen en dat doe ik graag. Het evenement voltrok zich in een paar hallen van de Jaarbeurs in Utrecht en toen ik ingang was gepasseerd, kwam ik in de b... lees meer
-
Dat is dus precies de bedoeling, dacht ik, toen zondagavond op de Place de la Republique op het terras van een restaurant een lamp kapot viel, of zoiets, en het geluid ervan paniek veroorzaakte. Het klonk als een knal. We verdragen geen knallen meer. Op het plein stonden honderd... lees meer
-
Als ik vrijdagmiddag door Parijs had gelopen, het theater Bataclan was gepasseerd en gezien had dat daar die avond de Eagles of Death Metal optraden, had ik misschien wel een kaartje gekocht, als dat nog kon. Prima band die stevige muziek maakt, niet zo heftig als hun naam sugge... lees meer