Aftrap

Dit weekend waarschijnlijk nog niet in de hevige mate, maar volgende week zullen ze niet te stuiten zijn, tips omtrent de kerstdagen. Alsof we niet in staat zijn daarover helder na te denken, wat trouwens best kan, want velen van ons zullen min of meer bedwelmd zijn door de sfeer die over ons uitgestort wordt.
Wat aan te trekken? Hoe houden we de dagen feestelijk en gezellig? Bekende Nederlands vertellen wat zij gaan doen en wat hun adviezen zijn. Hoe katers te bestrijden? Wat zijn de mogelijkheden buitenshuis als je niet per se de hele dag binnen wilt blijven? Hoe efficiënt te winkelen? (Niet te laat starten, deze week alles wat houdbaar is, al in huis te halen.)
Natuurlijk: hoe zetten we een diner van heb ik jou daar op tafel? Stel dat je het niet te groots wilt aanpakken: hoe maak je het met bescheiden ingrediënten toch aantrekkelijk?
Hoe voorkom je ruzie tijdens het eten? Waar kun je beter niet over beginnen? Hoog op het lijstje van riskante onderwerpen staat uiteraard de politiek. Tijdens de kreeft niet ineens uitroepen: “Met mevrouw Yesilgöz is best redelijk te praten.” Kan aftrap zijn van een rampzalige gedachtewisseling.
Halverwege komende week denk ik vast: nee. Misschien nog wel een keer: nee. Twee keer nee is bij mij heel erg nee.
Gisteren reikte deze krant een paardenmiddel aan, een artikel over het norovirus, buikgriep. Je hoeft iemand die eraan lijdt, maar een hand te geven en dan zit je er ook aan vast. Lastig, maar ook hier is het een kwestie van planning. Moeilijke dagen voor Kerstmis, maar tijdens de dagen zelf uitzieken: onder de wol, stapel avonturen van Kuifje naast je, zachte muziek, buiten klinken klokken en tegen het raam tokkelt knus de regen.