Lichaamshoudingen

Vorige week schreef ik het nog: met dit erg warme weer alsjeblieft geen foto’s in de krant van kwetsbare ouderen die in een zorginstelling met waterijsjes zwaaien, hun voeten in een bak koud water.
Ik ben daarop tegen omdat ik zo’n foto al te vaak heb gezien en bovendien vraag ik me af wat de bedoeling is dat ik denk, misschien wel: er wordt hartstikke goed gezorgd voor die kwetsbare oudjes. Zoiets.
Gisteren las ik in De Volkskrant een artikel over cultureel antropoloog Jolanda Lindenberg die het enorm met me eens moet zijn. Zij pleit ervoor ouderen anders op nieuwsfoto’s te zetten, dus niet met waterijsjes, maar ook weer niet het tegendeel: de ontzettend fitte oudere, op de fiets of dansend en dan erbij zetten dat het een ontzettend fitte oudere is, niet gewoon iemand die fietst of danst. Nou ja, gewoon, niets is gewoon.
Kan zijn dat ik het niet trefzeker samenvat, hoe dan ook te kort door de bocht, maar wanneer het over beelden van ouderen gaat, moet het niet op aapjes kijken gaan lijken.
Laatst verscheen er een nieuwe plaat van The Rolling Stones. Bij iedere foto, echt iedere foto van de mannen stond iets over hun leeftijd. En in iedere bespreking werd gemeld dat de muziek nog opvallend vitaal klinkt. Is waar, maar zo klinkt die muziek al sinds de band bestaat. Hoort bij die muziek. De band wil dat. Doelstelling.
Ik begrijp dat vrouwelijke sporters met respect moeten worden gefotografeerd en gefilmd. Maatregel is onlangs ingesteld. Niet te veel aandacht voor billen en borsten en spijtige lichaamshoudingen. Is niet meer van deze tijd.
Graag ook zoiets met ouderen. Ook liever geen spijtige lichaamshoudingen. 
Ik schrijf dit stukje op de sportschool. Op de loopband. Zonder bril.