Ritme

Waarom denk ik niet: wat heb ik ermee te maken? Denk ik bijna nooit want je hebt met alles wat er om je heen gebeurt te maken, of je wilt of niet. Of je je ermee moet bemoeien, is wat anders, maar je kunt ook weer niet zeggen: ik bemoei me nergens mee. Belangrijk is dat je er hoe dan ook gedachten over hebt, maar niet alle gedachten hoeven in een oordeel uit te monden.
Waar heb ik het over? Artikel in deze krant eergisteren. Had eerst helemaal geen zin het te lezen. Wel wat anders aan mijn hoofd. Maar wat vaker gebeurt: soms schieten uit een artikel woorden omhoog en die gaan ergens aan me vastzitten. Heb ik eerst niet in de gaten, merk ik pas later op de dag. Soort jeuk.
In dit geval de woorden: pure beleving.
Al vaker vroeg ik op deze plek af wat we toch met beleving bedoelen. Beleving staat in hetzelfde raadselachtige rijtje waarin we ook `herinneringen maken’ zien.
Toen de woorden `pure beleving’ begonnen te zeuren, pakte ik de krant, keerde terug naar het artikel en zag wat erboven stond: `Zo bespaar je volgend jaar op de skivakantie’.
Ja, dat was de pure beleving, de skivakantie. Het is mogelijk nu al de skipas voor de voorjaarsvakantie van 2027 te kopen. Wat heb ik ermee te maken? Niets.
Wel vind ik dat we iets meer mee moeten doen met, ja, hoe zal ik het noemen? Het natuurlijk ritme van de tijd? Zoiets. Paaseitjes die eind januari al te koop zijn, de week erop een foto van Sinterklaas in alle kranten met de mededeling dat die in november in Grave aan wat stapt, laat het alsjeblieft eerst lente worden. Laten we ons eerst verheugen op eindeloze zomerdagen, op de warmte die we tot laat in de avond blijven voelen, terwijl we naar duizenden sterren kijken. Ik noem maar wat.