Teken

Toch nog even over de campagne Een praatje maakt je dag. De spotjes zijn immers ook nog steeds te zien, nog steeds met het speerpunt: de hond. Dus als je met iemand een praatje wil maken, kun je het beste over de hond beginnen, bijvoorbeeld met ‘Leuk hondje’, en dan dus naar die hond wijzen.
Omdat ik een groot voorstander ben van een samenleving waarin we hartelijke aandacht voor elkaar hebben (niet in overdreven mate natuurlijk), vond ik dat ik het eens moest proberen. Het is niet simpel, merkte ik, want je moet wel even beoordelen of iemand zin heeft in zomaar een luchtig praatje. De meeste mensen zien er niet uit alsof ze dat hebben. 
De hondenbaasjes die met de hond ook met hun mobieltje wandelen, vallen meteen af. Ervaring heeft geleerd dat je mensen met actieve mobieltjes nooit moet storen. Ze zijn in een ander wereld waar ze niet uit gehaald willen worden. Je kunt daar van alles van denken, maar ik probeer dat niet te doen.
Ik ben nooit in het openbaar met mijn mobieltje in de weer, maar vraag me toch af of iemand met mij spontaan een praatje begint. Ik weet het niet zeker, maar volgens mij maak ik niet de indruk dat ik daarom loop te springen. Maar ja, stel dat iemand dat graag wil, geïnspireerd door de campagne Een praatje maakt je dag, is dat aan die persoon te zien? 
Misschien moeten we een teken afspreken. Een bloem in je haar. Zoiets. Moet je wel haar hebben natuurlijk. Of een krant in je rechterhand. Er zijn genoeg mogelijkheden.
Gisterochtend probeerde ik het. Mevrouw met hond. Ik zei: ‘Leuke hond.’  Zij zei: ‘Ja, nu is ze gelukkig een beetje rustig.’ En liep door. Daar stond ik met mijn praatje. Haar achterna lopen en vragen: ‘Hoezo?’ ? Doe je niet. 
Dag begon matig.