Verte

Natuurlijk kan ik me vergissen, maar in de Albert Heijn die ik een paar keer per week bezoek, zie ik nooit iemand die om spaarzegels vraagt. Ik kom er niet graag en om mijn korte verblijf daar te veraangenamen, let ik altijd op details, want details vertellen veel over ons.
De vraag om spaarzegels was me opgevallen en ook de details in de persoon die erom vroeg, zelfs meer: thuiskomen met de boodschappen en de zegels, zegelboekje pakken, zegels inplakken, keurige handeling, daarna even naar de straat kijken waar de toekomst weer iets meer snelheid krijgt.
Er is onrust ontstaan want Albert Heijn heeft bepaald dat je niet bij 1 euro aan boodschappen een zegel mag kopen, zoals tot nu toe, maar voortaan bij 2 euro.
Doordat ik geen verstand heb van geld en ook niet van financiële handelingen, begrijp ik het probleem niet. Ja, je doet er langer over een boekje vol te plakken, maar beïnvloedt dat het resultaat? Vraag is misschien stom, maar ik schaam me niet meer voor welke vraag dan ook. Met elk antwoord begrijp je beter wat er om je heen gebeurt.
De berichten over deze kwestie heb ik gelezen: een zegel moet je voor 10 cent kopen en als je er 490 hebt, krijg je 52 euro. Winst van 3 euro. Of dat veel is, kan ik niet beoordelen.
Wel was ik ineens weer op de lagere school, bij de rekenles met sommen als: een spaarzegel kost 10 cent, de rente is 6 procent, hoeveel spaarzegels moet je dan hebben om 3 euro te krijgen? (Euro bestond nog niet, gaat me om het idee.)
Toen ik voor het eerst zo’n som kreeg, raakte ik in paniek. Die leerde ik te bezweren door aandachtig naar buiten te kijken, de verte, het bos, de weilanden, zingende meisjes in zomerjurken, limonadefonteinen en grappige katten.