Vloeiend

Misschien is het niet raar dat je ook van onzinnige dingen kunt houden. Onzin maakt wat zin heeft, alleen maar helderder. Over onzin hoef je ook niet diep na te denken, het is vaak amusant, meestal ook nog onbedoeld.
Ben bijvoorbeeld gek op de aanduiding ‘concept’. Laatst in een restaurant dat er sterk pretentieus uitzag: ik zat er niet op eigen initiatief, ik was genodigd.
Een fel kijkende vrouw van de bediening legde de menukaart voor ons alsof het een plan was voor de wereldvrede. Ooit irriteerde me zoiets, maar nu ben ik meteen in mijn nopjes. Nóg meer toen ze plechtig vroeg: ‘U bent bekend met ons concept?’
‘Nee, tot mijn spijt niet,’ zei ik, ook namens mijn gezelschap dat nog een beetje verward zat na te denken over de vraag naar het concept.
Ze legde het uit en ik ben nu alweer vergeten wat ze bedoelde. Ging over gerechten die je kon combineren. Misschien was het zelfs verplicht, maar er was iets waardoor je niet gewoon op de kaart kon aanwijzen wat je graag wilde hebben. Belachelijk, maar ik kan er vloeiend in meegaan, omdat het zo veel zegt over, ja over wat? Laat ik het maar samenvatten met: over onze Algemene Hulpeloosheid.
Kwam concept ook tegen in een bericht over de KLM. Die verstrekt geen gratis broodjes kaas meer op Europese vluchten. Prachtaankondiging, vooral in het donkere licht van de toestand in de wereld. Geen gratis broodjes kaas meer!
Is om geld te besparen, echt waar, maar ze zeggen dat het gaat om een nieuw serviceconcept. Nog mooier dan alleen concept: serviceconcept! De vliegende klant kan van alles kiezen, maar aan de menukaart hangt uiteraard een prijskaartje. Serviceconcept.
Stroopwafels blijven gratis. Koffie en thee ook. Best zielig is het allemaal wel.