Mogelijkheden

Het was Wereld Filosofiedag, gisteren, een dag om de waarde van filosofie voor ons denken te vieren. Kort door de bocht: een dag die ons moet stimuleren wat meer na te denken over, nóg korter door de bocht: van alles!
Mooi initiatief dat waarschijnlijk niet in brede kring wordt omhelsd, want we hebben het er veel te druk voor. Vandaag is die dag weer voorbij en is het de vrijdag voor Black Friday, weer een ander soort feestdag, waarover het te vaak gaat. Ik heb helemaal geen zin over die vrijdag na te denken, ook omdat ik wel wat anders aan mijn hoofd heb.
Bovendien krijgen onze gedachten steeds minder ruimte, doordat we haast onophoudelijk keuzes moeten maken, zo veel dat er nauwelijks tijd is die goed te overwegen.
Gisteren kocht ik een oliebol, de eerste dit jaar, in een klein dorp, bij een bakker die ze door een zijraam verkocht. Er waren twee mogelijkheden: met of zonder krenten. Helder, je wordt er niet gespannen van. Was bovendien een warme bol, wat niet bij iedere kraam voor de hand ligt. Daarbij máákte de verkoper er ook iets van, hartelijk praatje, gulle lach. Ook dat is niet overal het geval. Eerder deze week zag ik twee keer een boze kop  met een norse pet erop en een sigaret erin. Die uitstraling is niet aantrekkelijk. Ik ga zuinig met het woord `gezellig’ om, maar alsjeblieft beetje gezellig, ja.
Waarom ik over oliebollen begin, is omdat ik weet dat die in enorm veel smaken te koop zijn, bollen met Nutellavulling, ik noem maar wat huiveringwekkends, of met stroopwafelsmaak. Erg populair, lees ik, is de crèmebrûléebol. We houden van `gekke smaken’. Dat zeg ik niet, dat is onderzocht. Daarom moeten we ook gekke keuzes maken. Ik word er niet gek van, wel bedroefd.