Snor

Hoe het zit met de hoeveelheid prominenten in andere partijen, weet ik niet, maar zestig vind ik behoorlijk veel. Wanneer ben je trouwens een prominent? Bepaal je dat zelf of doen anderen dat? 
Ik stel me voor dat je op een ochtend wakker wordt, de gordijnen zijn net niet helemaal dicht, je voelt een streep zonlicht langs je gezicht strijken en ineens maakt zich een bewustzijn van je meester dat je nog niet kende. Je ligt niet alleen in bed, nee, de ander voelt dat er wat met je aan de hand is: `Had je een nare droom, poepie?’
Je haalt diep adem: `Nee, naast je ligt een prominent.’
Je staat fier op, beide benen tegelijk uit bed, en vraagt je af waar je je zondagse pak hebt gehangen. Ook lijkt het je hoogst nuttig een andere prominent te bellen, want er moet zo snel mogelijk een vergadering komen. Spijkers met koppen! Vingers op zere plekken! Karren die getrokken moeten worden! En wat moet er met de neuzen gebeuren? Juist, dezelfde kant op!
Kan een partij met wel zestig prominenten in het hart wel door zijn hoeven zakken? Hoe zat het destijds met de prominenten binnen LPF? Ik kan me er geen meer herinneren. Wel die een beetje zielige Mat Herben met die zielige snor, maar ja, die was geen prominent, maar zat in de leiding.
Henk Vermeer heeft wel iets van Mat Herben, niet qua snor, maar in de uitstraling. Logisch dat de zestig prominenten van de BBB zo hun bedenkingen bij hem hebben, Slappe hap, linke soep.
Daarom schrijven de prominenten aan het partijbestuur brieven die eerder openbaar worden dan het bestuur die kan lezen. Mona moet terug.
Maar ja, de weg loopt dood, de oogst mislukt, in de verte hangt dichte mist. Laten we het allemaal maar grappig vinden. Is tenminste iets.