Samenwerken

Er zijn van die woorden waarvan de betekenis even sterk als teer is. Mooi is dat. Kom je al gauw in de sfeer van zachte krachten. ‘Behoedzaam’ is zo’n woord. Wil best veel zeggen. Dat je voorzichtig bent bijvoorbeeld. Dat je iets wil vasthouden. Ook ergens voor zorgen. Zit er allemaal in. Kan er weinig negatiefs in ontdekken.
Dacht ik.
Waar ik niet op gerekend had of niet op had willen rekenen is dat ik teleurgesteld zou zijn in onze premier Jetten.
Eerst wilde hij liever niet krachtig reageren op wat volksvertegenwoordiger Markuszower allemaal uitspuugt. Misschien is Markuszower psychisch doodziek, maar goed, hij neemt het woord. En dat woord komt tot ons.
Ik begrijp dat de premier er nu toch wel bezwaar tegen heeft. Maar eerst dus niet. Hij reageerde, daar komt het: behoedzaam.
Waarom was dat? Omdat hij toch wil samenwerken met deze volksvertegenwoordiger en aanhang. Nu ik het toch over woorden heb: denken we genoeg na over wat dat is, sámenwerken? Is nogal wat: samen en werken.
Ik geloof niet dat de premier dat van harte wenst, maar hij heeft het nódig. Voor plannen en besluiten. En de toekomst van het breekbare kabinet. Ik heb niet tegen heel veel gillende bezwaren, wel tegen opportunisme. En dat had ik, denkend aan Rob Jetten, niet verwacht. Stem van mijn moeder: ‘Niet te veel denken, jongen.’
En waarom doet of deed hij ook zo behoedzaam in zijn reacties op de schaamte die Loosdrecht veroorzaakt? En andere plekken met furieuze fakkels?
Maar misschien mogen we daar nooit meer op hopen, een leider met verstrekkende morele verantwoordelijkheid, met de behoefte het volk te inspireren met échte gedachten over een samenleving die zou kunnen hunkeren naar vervullende idealen.