Structuur

Op de werkvloer hier ben ik de enige werknemer. En ook werkgever. Loopt luchtig door elkaar heen, wat voor- en nadelen heeft.
In een radioprogramma hoorde ik een gesprek over wat je naar je werk aan moet als het zo warm is. Meningen erover zijn verdeeld, zoals het vaak gaat met meningen wanneer een gedachtewisseling inspirerend moet zijn: bijna alles heeft veel kanten. 
Hier op de werkvloer zijn geen voorschriften, wat dus met het karakter van mijn bedrijf te maken heeft. Wel merk ik dat ik in sportkleding anders achter mijn bureau zit dan in mijn zondagse pak. Als je de deur uitgaat, voel je dat verschil ook, maar hoe je het zou moeten omschrijven, weet ik niet.
Een spreekwoord dat je nog maar zelden hoort is: kleren maken de man. De mens, moeten we nu waarschijnlijk zeggen. Maar wat is het dan precies wat die kleren maken?
Nou ja, ik merk dat ik wat korter van stof ben wanneer ik met een man praat die vanwege de hitte kleuterkleding heeft aangetrokken, een lichtblauw hemdje met vrolijke clowntjes erop. Niets op tegen, maar zonder dat ik het wil, sta ik er toch over na te denken, over die clowntjes dus. Je kunt ook voor andere zomerse kleding kiezen, bedoel ik.
Misschien is de belangrijkste vraag hoe het zit met de uitstraling van lichaamsdelen die niet door kleding bedekt zijn, bijvoorbeeld bonkige voeten met nagels die een verwilderde structuur hebben en min meer geel zijn. Of een buik die blozend over de broekriem hangt. Of bovenarmen die propvol gevuld lijken met een grote hoeveelheid watten.
Het is allemaal niet erg, maar wel om over na te denken. Nog niet zo lang uit bed sta je voor de spiegel en dan moet je iets doen aan de gebeurtenis die je bent. Is niet niks.