Bewijzen

Gelukkig was er een paar honderd meter verder een tankstation, want ik moest even tot rust komen, geschrokken als ik was door een bericht op de autoradio.
Deed me denken aan mijn rijlessen. Als ik bij mijn lerares begon over een vraag over mijn vorderingen, zei ze dat ik de auto aan de kant moest zetten. Ze zei daar niet dat ik haar niet met zulke vragen moest lastigvallen, maar startte een uiteenzetting over wat volgens haar rijvaardigheid was. Bijvoorbeeld over het belang te beseffen dat er een wereld om me heen was, dat vanaf het moment dat ik achter het stuur ging zitten, alles begon met goed kijken. En vooral niet verdwalen in eigen gedachten. 
Dat laatste zei ze niet in die woorden, maar het kwam er wel op neer: ik dacht te veel na over wat ik zag in plaats van daarop te reageren. En na die woorden zweeg ze een tijdje. Ik ook. Totdat ze zei, beetje vermoeid: ‘Laten we het maar weer proberen.’
Waarvan was ik zo geschrokken? Ik hoorde in het nieuws dat er qua rijvaardigheid een tussentijdse toets kwam. Ik begreep even later dat bedoeld werd: tijdens de lessen, een soort proefexamen. Maar ik was dus bang dat je aan die toets werd onderworpen als bijvoorbeeld over een jaar je rijbewijs zou moeten worden verlengd. Dat je dus weer formeel en netjes moest bewijzen dat je het kon.
Dan zou ik voor de zekerheid toch weer een paar lessen moeten nemen. Van dat perspectief raakte ik even van de kaart. Gelukkig herstelde ik toen ik snapte hoe het zat.
In de rijlesbranche zeggen ze dat die toets `een stukje kwaliteitsbewaking' is. En er komt extra inkomen, want de toets is niet gratis.
Ik moet opgelucht zijn, maar ben ik niet. Er komt vast nog meer aan. Ook als je een rijbewijs hebt.