Berm

Het was, meen ik de heer Paternotte, die woensdag tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen met het beeld kwam, het beeld van een kruispunt: ‘Je kijkt eerst naar links, dan naar rechts, weer naar links en dan pas steek je over.’
Helder. Over nagedacht. Misschien kon hij wel niet wachten. Ging over samenwerken. Ik hoorde het mooie woord nog nooit zo vaak als afgelopen dagen. De koning was ermee begonnen
Was het de heer Eerdmans die zei dat het geen kruispunt was, maar een T-splitsing: ‘Je gaat of naar links of naar rechts. Rechtdoor beland je in de berm.’ 
Toen kwam er weer iemand, weet helaas niet meer wie, die het had over een rotonde waarover je maar rondjes bleef draaien.
Daarna werd mijn aandacht door wat anders opgeëist, maar het is niet uitgesloten dat een Kamerlid met de doodlopende weg op de proppen kwam en een ander met een weg waarover je maar heel langzaam mocht rijden. En zo kun je nog een tijdje doorgaan totdat je van meligheid zacht in elkaar stort.
Ik kan van dat soort beeldspraak, hoe slap ook, toch genieten. Daarom luister ik ook graag naar een ambtenaar van de burgerlijke stand die een huwelijk sluit en voor dat plechtige moment een toespraak op het bruidspaar loslaat. Vaak is het kersen plukken.
Ik mocht het een keer voor vrienden doen in plaats van de ambtenaar, die toespraak houden dus. Een van hen had net het rijbewijs gehaald. Daar kon ik wel wat mee! Ik had het ontremd, óók, over kruispunten, rotondes en doodlopende wegen. Totaal over de top en ik zag dat het bruidspaar daar geen bezwaar tegen had. Hamvraag: ‘Wanneer is het rijbewijs echt een rijbewijs? Is het het document of een instelling?’ 
De ambtenaar was woedend. Met tegenzin sloot hij het huwelijk.