Buikpijn

Je hoort vaak ‘De wereld staat in brand en…’ Dan volgt er iets waarover we ons druk maken, terwijl het eigenlijk belachelijk is dat we ons daar druk over maken. We moeten ons bezighouden met de wereld die in brand staat.
Het gaat dan over openbare kwesties die adembenemend klein zijn. Thuis mag je je druk maken over van alles zonder dat je je iets hoeft aan te trekken van wat er in de grote, boze wereld gebeurt: ‘Hier lag net een schroevendraaier en die ligt er nu niet meer!’ En bij deze doodlopende mededeling moet je verontwaardigd, ja, bars om je heen kijken. Niemand die zegt: ‘De wereld staat in brand en jij maakt je druk om een schroevendraaier.’ Misschien komt dat nog, wanneer alles nog erger wordt en we onze dagen doorbrengen met het noodpakket op schoot.
De wereld is hopeloos, maar toch blijf ik pleiten voor aandacht voor kleine kwesties, want die zeggen op hun manier ook veel over grote kwesties. Bijvoorbeeld een kleine kwestie voor ons allemaal maar niet voor de oud-burgermeester van Groningen die werd veroordeeld voor ‘schennis van de eerbaarheid’.
We herinneren het ons: de burgemeester zat in de auto, had buikpijn, deed zijn broek open en wreef over die buik. Een passerende vrachtwagenchauffeur dacht dat hij iets anders deed. Schennis van de eerbaarheid dus. Welke eerbaarheid, denk ik dan. De burgemeester beweert stellig dat de vrachtwagenchauffeur het niet goed heeft gezien en is in hoger beroep gegaan. Uitspraak over twee weken.
Ik hoop dat de vrachtwagenchauffeur een taakstraf krijgt en een rijverbod van een week of drie, met zijn tuttige geklik. Hij moet bovendien op de weg letten en niet op burgemeesters met buikpijn. En denken aan de wereld die in brand staat.