Mijn moeder bleef haar hele leven lang `radiogids’ zeggen. Tegen het omroepblad dus. Weet niet eens of het zo heet, omroepblad, maar bij ons thuis was dat de KRO-gids.Ik vond radiogids een prettig woord, uit een zachtere tijd. Het hoorde bovendien bij de radio die mijn ouders samen kochten, in 1950. Er bestaat een foto van hen terwijl ze op weg zijn naar de winkel, jong, lachend, gearmd. Geen idee wie die foto maakte. Het was een enorme uitgave. Dat zeiden ze later soms, ja, ze hadden ervoor gespaard. Pas in 1962 kwam er een televisietoestel in huis. Ook voor gespaard, neem ik aan.