Als kind vond ik nieuwe schoenen lastig. Behalve dat ze nog lekker moesten gaan zitten (‘inlopen’ noemde de man in de winkel dat), was het vervelend dat ze er zo nieuw uitzagen. Je voelde je meteen een stuk braver dan je was, een veel te net jongetje. Je hoorde die eerste dagen vaak: ‘Zo knul, nieuwe schoenen?’In die tijd had ik al moeite met de overbodige vraag. Ergens nat binnenkomen: ‘O, regent het?’ Aanbellen bij het huis van een klasgenoot, moeder die opendoet: ‘Heb je het kunnen vinden?’ Allemaal goed bedoeld, om ons omgangsvormen soepel te houden, maar toch wist ik nooit wat ik moest ze... lees meer