Herhaling kan een zekere orde ondersteunen, overzicht bewerkstelligen en heeft daarom in veel gevallen iets geruststellends. Soms heeft die herhaling een tragische uitstraling, zonder dat ik kan uitleggen hoezo.
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Doos
Ergens van opkijken, ja en dan? Met de kranten voor me en de radio aan kijk ik dikwijls ergens van op, maar soms kan ik niet precies achterhalen wat er dan met me gebeurt, maar het staat wel vast dát dat er aan de hand is. Vaak is het verbazing waar ook lichte woede doorheen waait. Dat laatste is niet altijd nodig. Ik lees bijvoorbeeld dat er een boek over Meneer Kaktus verschijnt of is verschenen, en dan natuurlijk vooral over zijn bedenker en vertolker Peter Jan Rens, geschreven door een voormalig medewerker. Het is een boek waarin wantoestanden aan de kaak worden gesteld, met name in de financiële sfeer. Daar kijk ik dus van op, niet van de wantoestanden, maar dat zo’n boek er komt. Er moet iets belangrijk zijn qua Meneer Kaktus, maar geen idee wat. Kan ik natuurlijk achter komen door het boek te lezen, maar voel inderdaad lichte woede ten aanzien van mezelf als ik dat in me hoofd zou halen. Er kwam meteen een ander bericht achteraan. Waarvan ik dus opkeek. Ik weet niet meer waar, maar een bloemist kreeg een forse boete omdat hij bloemen op de stoep had gezet. Dit is een land met rare regels en tegen sommige ervan zou ik graag een demonstratie willen organiseren, maar dat doe ik niet, wegens tijdgebrek. En dan lees ik dus nogmaals over de pater die door de bisschop is geschorst omdat hij iets vergat te zeggen toen hij een mis opdroeg. Voor een jaar buiten bedrijf gesteld. Zijn dit grote kwesties? Nee. Maar ook geen kleine. Ik pak weer een kartonnen doos om er een paar keer hard tegenaan te schoppen.
Columns
-
-
Vuilniszak!
Met dat woord schoot ik gistermorgen vroeg wakker. En meteen betreurde ik dat: niet echt een woord om de eerste ochtend van het nieuwe jaar mee te beginnen. Gráág ander woord, sterrenhemel of uitzicht, ik noem maar wat, of lentebries. Omhelzing! Er zijn er zo ve... lees meer -
Is een traditie geworden: op de laatste dag van het jaar koop ik een boek waarvan ik denk dat het past in mijn gedachten over de afgelopen 12 maanden en die over het nieuwe lange jaar dat morgen begint.
Ik denk dat het het laatste boek van de Vlaamse psychiater Dirk De Wach... lees meer -
Even terug naar zondag. Heb net mijn column klaar. Een vriend belt: `Je bent zeker een nieuwe column aan het schrijven.’
Ik begrijp wat hij bedoelt, zeg dat ik er nog niet aan toe ben.
Zojuist is bekendgemaakt dat Brigitte Bardot is overleden. De laatste jaren dacht ik... lees meer -
Wat me altijd prima bevalt is wanneer sportverslaggevers de gedachten weergeven van de sporters van wie ze prestaties volgen. Dus over een voetballer die scoort: `Hij dacht aan zijn vader die net uit het ziekenhuis ontslagen is.’
-
De meeste woorden die met de winter te maken hebben, hoor ik graag. Bijvoorbeeld: ijspret. Of: de ijzers, in de zin `Nederland bindt de ijzers onder’. Op eerste kerstdag bleef het stil, maar gisteren was het kersen plukken.
De Winterswijkse IJsvereniging hoort natuurlijk oo... lees meer -
Daar heb ik helemaal geen zin in!
Dacht ik gisterochtend toen ik deze krant slordig had opengeslagen en meteen bij een foto terechtkwam waarop Barry Madelener te zien is. Wie? Barry Madlener! Was PVV-minister van Infrastructuur en heeft ervoor gezorgd dat er op, ik meen, vi... lees meer -
Misschien maak ik het mezelf wijs, maar ik ben ervan overtuigd dat ik gevoelig ben voor kleine signalen, signalen die verschillend van uitstraling zijn. Ook in de persoonlijke sfeer en daar teken ik meteen bij aan dat die gevoeligheid voor- en nadelen heeft. Maar daar heb ik het... lees meer
-
Dikke kranten liggen op tafel, dikke tijdschriften, dubbelnummers zoals altijd op het einde van het jaar. Ik laveer tussen alle tips voor de kerstdagen door, vraag me af hoe we ooit op eigen kracht die dagen doorkwamen, en lees luchtig alle interviews met bekende en minder beken... lees meer
-
Stom dat ik er nog steeds vaag verontschuldigend over doe. Gisteren zette ik hem vlak voor vertrek op tafel en voelde dat ik er raar naar wees. In mijn gezelschap werd er ernstig geknikt. Ze vonden dat ik gelijk had. Vind ik zelf ook, maar ga er nog onhandig mee om.
De fiet... lees meer -
Vorige week dinsdag was ik jarig. Aan die dag besteed ik meestal nauwelijks aandacht. Wel heb ik dierbaren die attenter zijn dan ik en mij een feestelijke kaart sturen, van papier, bedoel ik. Die liggen dan op de deurmat, een tafereel dat dankbaar stemt.
Velen van ons verl... lees meer -
Al vaker beweer ik het, maar telkens herhaal ik het met genoegen: voor nieuwe verhalen en onverwachte belevenissen en avonturen, hoef je maar de straat op te gaan en je wordt op je wenken bediend. Natuurlijk wel goed kijken en luisteren, niet de hele tijd het mobieltje bestudere... lees meer
-
Verstandig heb ik altijd een moeilijk woord gevonden. Niet moeilijk omdat het woord niet te begrijpen is, maar waarvoor het staat. In mijn opvoeding hoorde ik het vaker dan ik kon verwerken.
“Doe wel verstandig.” Mijn moeder zei dat bijvoorbeeld wanneer ik naar een feest gi... lees meer -
Niet op gerekend: op een lege stoep staan, voorheen overdekt met kerstbomen, in alle formaten. Volgens mij de hele week, nu niet. Er komt een man die een plastic zak pakt die tegen een lantaarnpaal staat. Ik vraag hem of hij iets weet van de kerstbomen die hier te koop waren.... lees meer
-
In een gesprek op de radio hoorde ik een man binnen een minuut of vijf drie keer zeggen dat hij een buikpijnmoment had, dus naar aanleiding van iets wat hij had meegemaakt of waargenomen. Waarover het ging, weet ik niet meer. Het vervaagde na afloop, niet alleen omdat het me nie... lees meer