Gisteren nam ik me voor vandaag anderhalf uur eerder naar de sportschool te gaan. Ik ben altijd al vroeg, want ik houd van de stilte die hoort bij het begin van de dag, maar vandaag moet het maar nog vroeger. Meteen na openingstijd. Voor dag en dauw, terwijl het nog een beetje n... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Doos
Ergens van opkijken, ja en dan? Met de kranten voor me en de radio aan kijk ik dikwijls ergens van op, maar soms kan ik niet precies achterhalen wat er dan met me gebeurt, maar het staat wel vast dát dat er aan de hand is. Vaak is het verbazing waar ook lichte woede doorheen waait. Dat laatste is niet altijd nodig. Ik lees bijvoorbeeld dat er een boek over Meneer Kaktus verschijnt of is verschenen, en dan natuurlijk vooral over zijn bedenker en vertolker Peter Jan Rens, geschreven door een voormalig medewerker. Het is een boek waarin wantoestanden aan de kaak worden gesteld, met name in de financiële sfeer. Daar kijk ik dus van op, niet van de wantoestanden, maar dat zo’n boek er komt. Er moet iets belangrijk zijn qua Meneer Kaktus, maar geen idee wat. Kan ik natuurlijk achter komen door het boek te lezen, maar voel inderdaad lichte woede ten aanzien van mezelf als ik dat in me hoofd zou halen. Er kwam meteen een ander bericht achteraan. Waarvan ik dus opkeek. Ik weet niet meer waar, maar een bloemist kreeg een forse boete omdat hij bloemen op de stoep had gezet. Dit is een land met rare regels en tegen sommige ervan zou ik graag een demonstratie willen organiseren, maar dat doe ik niet, wegens tijdgebrek. En dan lees ik dus nogmaals over de pater die door de bisschop is geschorst omdat hij iets vergat te zeggen toen hij een mis opdroeg. Voor een jaar buiten bedrijf gesteld. Zijn dit grote kwesties? Nee. Maar ook geen kleine. Ik pak weer een kartonnen doos om er een paar keer hard tegenaan te schoppen.
Columns
-
-
Een bericht dat al een week zacht om aandacht vraagt, is dat over de Barbie met autisme. Het ligt op mijn bureau, ik lees het zo nu en dan en weet niet wat voor mening ik erover moet hebben.
Die mening heb ik nodig, omdat er in huis een paar Barbies zijn. Ze horen thuis in... lees meer -
Het kan geen kwaad gewoon maar toe te geven meer niet te begrijpen dan wel. En daarbij ook inzien dat het aan jezelf ligt. Komt zelfkennis ten goede.
-
Met warme belangstelling las ik gisteren in deze krant de woorden van Denker der Nederlanden, David van Reybrouck. Ik blijf het overigens een potsierlijke aanduiding vinden, Denker der Nederlanden, maar daar kan David van Reybrouck niets aan doen, want hij kwam niet op het idee... lees meer
-
Wanneer iemand zegt dat iets de gewoonste zaak van de wereld is, staan mijn hakken meteen in het zand. Er is maar heel weinig de gewoonste zaak van de wereld, ook omdat er haast niets gewoon is. Gewoonste zaken van de wereld zijn vaak saai. Saai mag natuurlijk, maar liever niet,... lees meer
-
Verraderlijk – dat is het woord dat bij de vroege ochtend van gisteren hoorde. Het werd ook een paar keer in radioprogramma’s gezegd. Toen ik naar buiten keek, dacht ik: geen vuiltje aan de lucht.
Moet onderhand oud en wijs genoeg zijn om zeker te weten dat je zoiets nóóit... lees meer -
In het journaal zag ik zaterdagavond hoe een gebedsgenezer in Tilburg door een stuk of acht politiemensen werd weggevoerd. Ook te zien was hoe hij kort daarvoor zijn hand plechtig op het achterhoofd van een vrouw legde en haar indringend aankeek. Hij zei iets tegen haar, maar da... lees meer
-
Als ik het goed begrijp, isoleert de winter ons dit weekend weer van een bruisend sociaal leven. Binnen blijven en voor de zekerheid ook daar een sjaal om. Weer zeg ik: laten we er niet over zeuren, het heeft ook wel iets. Hé, wat ligt daar in de hoek? Een boek! Misschien moet i... lees meer
-
Of het land vandaag minder ingesneeuwd, platgelegd en/of bevroren is, valt niet te zeggen terwijl ik dit noteer. Afwachten is goed voor ons karakter, denk ik. De afgelopen dagen zijn we een beetje uit het oog verloren dat er ook nog een formatie gaande is.
-
De overheid adviseert thuis te blijven, maar toch was het gisteren de drukste ochtendspits sinds tijden. Misschien dachten velen van ons wel: dat maak ik zelf wel uit!
-
Als je een zonnetje in huis bent, en waarom zou je dat niet zijn, kan dat natuurlijk ook op straat of breder: in het dagelijks leven in het algemeen. Ik bedoel dat ik de afgelopen dagen veel gejammer over het weer hoorde, terwijl er een paar weken geleden de klacht leefde dat er... lees meer
-
Van het hoogste belang is dus het snoer waaraan die kleine nepkaarsjes zitten, enorm efficiënt op te rollen. Geen risico nemen. Ik zeg er zelfs bij: `Voordat we het in de gaten hebben, is het december en staan we de kerstboom weer op te tuigen. En als we dan een uur bezig zijn d... lees meer
-
Boven een artikel in deze krant zie ik zaterdag staan: Invoering vuurwerkverbod kent nog haken en ogen.
-
Herhaling kan een zekere orde ondersteunen, overzicht bewerkstelligen en heeft daarom in veel gevallen iets geruststellends. Soms heeft die herhaling een tragische uitstraling, zonder dat ik kan uitleggen hoezo.
-
Vuilniszak!
Met dat woord schoot ik gistermorgen vroeg wakker. En meteen betreurde ik dat: niet echt een woord om de eerste ochtend van het nieuwe jaar mee te beginnen. Gráág ander woord, sterrenhemel of uitzicht, ik noem maar wat, of lentebries. Omhelzing! Er zijn er zo ve... lees meer