Van spreekwoorden en gezegden houd ik niet zo, maar een floept soms in mijn gedachten op: regeren is vooruitzien. Dan denk ik niet aan onze regering en het landsbelang, nee, aan de regie over mijn eigen leven. Daar ben ik niet altijd tevreden over. Ik moet mezelf vaker tot de or... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Geluidjes
Er zijn mensen die zo woedend kijken dat je er onzeker van wordt. Althans ik. Soms voel ik zelfs dat er schuldgevoel gaat wringen. Wel denk ik: kan het alsjeblieft wat minder? Maar daar denk ik meteen achteraan: waar bemoei ik me mee? Misschien moet ik denken: kan ik iets voor je doen? Gisteren in de trein kwam er een vrouw de coupé binnen die meer dan woedend was. Ze naderde een kookpunt. Haar ogen spuwden vuur en het was net alsof haar mond iedere mogelijkheid tot een glimlach kapot had gebeten. Waarschijnlijk was er iets behoorlijk misgegaan in haar leven. Ik vluchtte in mijn krant, want als onze blikken elkaar kruisten, kon mijn dag ook behoorlijk inzakken. Ze ging schuin voor me zitten en pakte een schrift met een harde kaft waarin ze agressief begon te bladeren. Zo nu en dan stopte ze daarmee om iets door te strepen. Na een minuut of tien legde ze het schrift naast zich en nam een zittende slaaphouding aan, met de armen over elkaar. Dit initiatief had succes, want ze was meteen weg, om het zo maar eens te zeggen. Ik ging verder met mijn krant, ook iets meer ontspannen. En toen hoorde ik de vrouw geluidjes maken, in haar slaap dus. Ze snurkte niet, het was iets anders, een licht gekreun dat beslist niet uit onbehagen voortkwam. Er waren geen andere mensen in de coupé, ik was de enige getuige. Ik boog me voorover en stelde vast dat ze er innig tevreden uitzag. Waarschijnlijk was haar droom van stralende kwaliteit. Zo’n droom gunde ik haar zeer. En ondertussen raasde de trein door zacht herfstlicht.
Columns
-
-
Wat er precies anders aan me wordt, weet ik niet begrijpelijk, maar wel een beetje. Ik heb het over bezoek aan ziekenhuis, niet om naar het bed van een vriend of kennis te gaan, hoewel dat ook best erg kan zijn, nee, voor mezelf, onderzoek(je), controle. Voor niemand is dat een... lees meer
-
Van de 75 jaar dat er televisie in Nederland is, heb ik er best veel meegemaakt. Ik was 10 toen er in ons huis een toestel kwam te staan, een vrij lelijk bakbeest. Fanatiek kijker ben ik nooit geweest, maar ik ben me natuurlijk wel bewust van de invloed van televisie op mijn lev... lees meer
-
Zaterdag kocht ik de pas verschenen luxe-editie van Rubber Soul van The Beatles. Met zo’n aankoop loop ik met het beste humeur van de wereld naar huis. In dat vrolijke humeur gloeit ook de opwinding van toen de plaat verscheen, begin december 1965. Paar weken later had... lees meer
-
Altijd hetzelfde: bij een controle-onderzoek in de polikliniek word ik gewogen en gemeten. Nog niet zo lang geleden vond ik het gewicht licht confronterend: ‘Thuis zegt de wegschaal toch iets anders.’ Raar zinnetje. De verpleegkundige knikt vriendelijk. Wordt waarschijnlijk een... lees meer
-
Je hoort vaak ‘De wereld staat in brand en…’ Dan volgt er iets waarover we ons druk maken, terwijl het eigenlijk belachelijk is dat we ons daar druk over maken. We moeten ons bezighouden met de wereld die in brand staat.
-
Hoewel ik tot mijn spijt geen verstand heb van vogels, lees ik er wel graag over. Daardoor krijg je er niet meer verstand van, daarvoor moet je ze meemaken in de vrije natuur, maar toch heb ik het gevoel dat ik vanuit een verre marge toch een beetje in de buurt ben.
Ik houd... lees meer -
Beetje bizarre samenloop van omstandigheden: vandaag begint de Kinderboekenweek en vanmiddag nemen we afscheid van kinderboekenschrijver Sjoerd Kuyper die vorige eeuw overleed.
Veel van zijn boeken vertelden hoe zijn kinderen opgroeiden, over hun vragen, hun stamelende geda... lees meer -
Soms snap je pas wat er met je aan de hand is als je erover leest. Nu is dat over een onderzoek naar de verhuftering van de samenleving. Wordt steeds erger, wat niemand zal ontgaan. De onderzoeker is Gerben Bakker en die zegt: ‘Dit gaat over het idee dat we met elkaar geen prett... lees meer
-
Hoewel ik nauwelijks iets met kabouters heb, voel ik lichte hoofdpijn als ik lees dat ze overal in het land door vandalen aan diggelen worden geslagen. In kabouterbossen. Wist niet dat ze bestonden, maar goed dat het wel zo is. Daar lopen dus mensen doorheen die de boel verniele... lees meer
-
We hebben het er nauwelijks meer over en wanneer toch doen we een beetje lacherig: het noodpakket in ieder huis. Wanneer het aan de overheid ligt, zeg ik er meteen bij. Zelf zijn we niet zo met rampzaligheden bezig. Ben kwijt hoe de overheid ons er ook alweer van probeerde te ov... lees meer
-
Dinsdag overleed Sjoerd Kuyper, schrijver van een lange reeks prachtige boeken, vooral voor kinderen. Ruim vijftig jaar geleden ontmoette ik hem voor het eerst, op een feestje van een uitgeverij. Iemand stelde ons aan elkaar voor en ik zag aan Sjoerd wat ik meteen wist en wat hi... lees meer
-
Blijkbaar is het steeds moeilijker te zien dat een bril een cameraatje heeft. Ja, als het cameraatje wordt aangezet, brandt er een rood lampje, maar dat zie je bij daglicht nauwelijks. Bril heet nu al gluurbril, dat zegt genoeg. Het is niet de bril die gluurt, maar het cameraatj... lees meer
-
Veel verschijnselen vragen dwingend dat je er meteen gedachten over hebt. Nieuwe verschijnselen bedoel ik. En ik ben meestal te laat, doordat ik denk: komt wel.
Destijds de opkomst van de sociale media. Had er helemaal geen zin in. Voordat ik er erg in had was iedereen erme... lees meer -
Gistermiddag zwaaide ik familie uit, wil weer naar binnen gaan en dan stopt er een man op een fiets, een fiets met veel erop en eraan. De man heeft een gedistingeerde grijze kuif en een parmantige bril op, grijs pak, zijn voeten steken in modieuze sandalen. Ze zijn bloot, die vo... lees meer