Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Krampachtig

In een gebouw in Arnhem staat een kluis met daarin de eindexamenvragen, gemaakt door leraren die niet met hun naam in de krant willen, zo geheim is hun werk. Als ik het goed begrijp, gaat die kluis vandaag open. Dit jaar heb ik voor het eerst geen last van nare examendromen. Dus dat er iemand van het ministerie van onderwijs opbelt: `Meneer Verbogt, we gaan dat eindexamen van u eens he-le-maal overdoen. En vlug een beetje.’ Wel herinner ik me dat ik verzette tegen die examenvragen. Deze herinnering wordt fel verlevendigd door dat gebouw in Arnhem. Met die kluis. In mijn eindexamentijd vroeg ik me al af wat ik eraan had, antwoorden krampachtig uit mijn hoofd te leren. Ja, je toonde aan dat je dat kón. Maar misschien was het handiger te weten waar ze kon vinden als je ze nodig had. De wijsneus in me vond dat het vooral ging om inzicht. Toen ik me later op de universiteit verdiepte in kunstgeschiedenis en mijn eerste examen deed, gooide de hulprofessor foto’s op tafel, foto’s van schilderijen, beelden en gebouwen. Ik moest met namen en jaartallen komen, maar wilde liever praten over wat een kunstwerk veroorzaakte in de tijd waarin het werd gemaakt, en in mij. Dat was echter niet de bedoeling. Ik stopte met kunstgeschiedenis. Als ik tegenwoordig met een vraag zit, kan het internet me in een paar seconden op mijn wenken bedienen. Daar maak ik echter niet altijd gebruik van. Liever kom ik er zelf achter. Wat mij betreft werkt dat beter, dus niet iets metéén weten, maar het te weten kómen. Dat is meer dan weten.

Columns

  • Graag herhaal ik hier dat niets lang geleden is. Ik heb het niet over de oertijd, nee, over het leven dat je leeft. Misschien moet ik voor mezelf spreken: mijn leven.

  • Wanneer een zeer Bekende Nederlander is overleden, tuimelen de mooie woorden onstuitbaar over elkaar heen, soms zo intens dat je voorzichtig denkt: een onsje minder mag ook wel, er was ook een andere kant.

  • Politici en hun muzikale voorkeur, interessant om daar kennis van te nemen, maar meestal weten we er niets van.
    Dacht eraan toen zaterdag de Japanse premier, Sanae Takaichi, de Engelse hardrockband Deep Purple bezocht. De musici, allemaal enorm pensioengerechtigd, geven dez... lees meer

  • Hoewel het allemaal niet handig is, moeten we de komende dagen maar niet meer zeuren over het bezoek van onze majesteiten aan de Amerikaanse president.

  • Zorgwekkend geluid in de vroege ochtend. Komt van de straat. Ben bezig wakker te worden en dat doe ik met lichte tegenzin. Het zorgwekkende geluid alarmeert me.

  • In de wachtruimte van de polikliniek gaat een man tegenover me zitten die eerst nijdig om zich heen heeft gekeken. Sommige mensen kunnen dat goed en lijken dat van nature te doen, overal nijdig om zich heen kijken. Misschien geeft alles daar ook wel aanleiding toe. Overal loert... lees meer

  • Terwijl ik met een kennis op straat sta te praten, zie ik vanuit een ooghoek in een etalage een affiche hangen met daarop in blije letters Lebensgefühl Österreich! Foto van zeer lachend gezicht erbij.

  • Een woord dat al vroeg in mijn kindertijd zijn intrede deed en daarna levenslang meeging, nog steeds, is `houvast’. Daar moest je voor zorgen ofgdzorgen dat er iemand was die daarvoor zorgde. Zonder houvast gaat het niet, zonder houvast ontstaat er onzekerheid of, erger nog, pan... lees meer

  • De vrouw die hier helpt het huishouden op orde te houden, komt uit Afghanistan. Al lang geleden ontsnapt aan de Taliban en ook daarom altijd in een goed humeur.

  • Vorige week schreef ik hier dat met het ingaan van de zomertijd duidelijk werd dat het jaar begint op te schieten. Meer nog heb ik het nu ik even in het dorp aan zee ben.

  • Eergisteren keek ik voorlopig voor het laatst naar De Slimste Mens. Ook omdat ik mijn gedrag tijdens zo’n quiz onuitstaanbaar vind, de hele tijd hárd antwoord geven. Ik kijk nooit alleen, wil dat die antwoorden worden gehoord.

  • Van lolligheidjes over namen houd ik helemaal niet, maar toch vind ik het plezierig dat onze minister van Verkeer Karremans heet. Oudhollandse dynamiek.
    Gisteravond stelde ik me voor dat minister Karremans vanochtend in alle vroegte bekend zou maken dat het vandaag een auto... lees meer

  • Van de beweging die Het Heilig Huwelijk heet, had ik alleen maar gehoord. Gisteren maakte deze krant er twee pagina’s voor vrij, het is dus menens: jonge mensen en misschien ook wel oudere mensen dan jonge zoeken houvast in het huwelijk waarin, kort door de bocht, de ma... lees meer

  • Dagelijks lees ik dat ik me veel moet bewegen en ook hoe. Soms word ik er onrustig van, wat door schuldgevoel komt, en dat wordt veroorzaakt door de elektrische fiets die voor het huis staat. Tegen de niet-elektrische fiets aan.
    Ik ga vier keer per week naar de fitnessclub... lees meer

  • In mijn omgeving kreunt een kleine klacht: een uur minder slaap! Er zijn ook mensen die zeggen dat er een uur wég is, maar dat is natuurlijk onzin: al die tijdsaanduidingen hebben we ooit zelf bedacht om het leven overzichtelijk te houden, zonder dat we in de gaten hebben dat he... lees meer

Pagina's