Nog maar een kort tijdje terug was het betrekkelijk eenvoudig: in de mail arriveerde een bericht van een adres dat je niet kende, en daarin stond dat een pas gestorven Nigeriaanse prins je in zijn testament had opgenomen. Je kreeg binnenkort 36 miljoen dollar, en meestal nog wat... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Leeftijd
Mooi hoor, de ophef die er altijd ontstaat als The Rolling Stones naar Nederland komen. Nu ook weer, Journaal, De Wereld Draait door, alle kranten. Is al vijftig jaar zo en de laatste twintig jaar gaat het dan ook altijd over hun leeftijd en het geld dat ze verdienen. En ook wordt al twintig jaar gezegd dat het nu toch echt wel de laatste keer is dat ze hier zijn. Zelf dacht ik dat ook toen ik er begin juli 1998 heen ging, samen met collega Thomas Rosenboom. De ochtend erop moesten we in een radioprogramma komen, omdat het `zo leuk’ was dat twee schrijvers met dezelfde voornaam naar The Rolling Stones gingen. Natuurlijk hadden we ook niet kunnen gaan, maar we deden het voor de Stones. De belangrijkste vraag in dat radioprogramma was of we de Stones geen `ouwe lullen’ vonden. Ik wilde opstaan, maar Thomas hield me tegen en gaf een fantastisch antwoord. Was de vierde keer dat ik de band zag, de eerste keer was in Den Haag in 1976, vervolgens in Rotterdam in 1982, op de warmste dag van het jaar, en daarna in 1995 in Nijmegen. Toen in Amsterdam in 1998 wist ik dus zeker dat ik dit nooit meer zou meemaken. De kansen die ik daarna kreeg, benutte ik niet meer omdat ik het niet nog een keer zeker wilde weten. Naar Pinkpop ga ik ook niet, ook al horen de jongens (ja, de jongens) al ruim vijftig jaar intens bij mijn leven. Ik hoef mijn ogen maar te sluiten en het is halverwege de jaren zestig en ren ik naar huis om de school van me af te schudden met Come On en It’s All Over Now. Opwinding en troost tegelijkertijd.
Columns
-
-
Niemand maakt er een strenge regel van, maar als je nadenkt over de best nabije toekomst, is het van belang dat we niet al te lang onder de douche staan. Wisten we eerlijk gezegd al, maar met wat we weten, doen we soms minder dan de bedoeling is. Kan moeilijk woord zijn: bedoeli... lees meer
-
Je kunt natuurlijk niet van álle praktische problemen in het alledaagse leven op de hoogte zijn. Is maar goed ook, want daar zou je alleen maar nóg onrustiger van worden.
Misschien let ik niet altijd goed op, maar soms weet ik niet eens dat iets een probleem is. Op het mome... lees meer -
Vaak schrijf ik hier dat ik hecht aan een samenleving die ook echt een samenleving is. Samenleving is een sterk woord, je leeft met elkaar en daarvan ben je je ook bewust. Een samenleving vraagt ook iets van je. Nou ja, iets, best veel. Een samenleving is meer dan een organisati... lees meer
-
Wanneer ik door de uitgang van een sportartikelenwinkel loop (aangenaam dat woord op te schrijven, sportartikelenwinkel) gaat het alarm fanatiek piepen. Ik draai me om naar de kassa waar ik zojuist heb afgerekend, en probeer sterk onschuldig te kijken. Het meisje dat bij die kas... lees meer
-
‘Even kijken waar hij is,’ zegt een vader met wie ik in gesprek ben. Hij heeft het over zijn zoon van dertien die op de fiets op weg naar huis moet zijn, en kijkt op zijn mobiel.
Ik vraag hem of die zoon wéét dat het zichtbaar is waar hij zich bevindt.
‘Natuurlijk,’ ze... lees meer -
Van de rooms-katholieke kerk nam ik lang geleden afscheid, want dat deed je nu eenmaal als puber en daarna kwam het er niet meer van dat afscheid ongedaan te maken. Veel rooms-katholieke gebeurtenissen staan me wel nog helder voor de geest. Normaal leiden ze een slaperig bestaan... lees meer
-
Mooi begin van de dag gisteren: in de radioreclame vóór het nieuws van half 7 waren The Rolling Stones al te horen, piepklein lekker fragment van de plaat die gisteren verscheen, Foreign Tongues. De liefhebber wist het al: 10 juli, dag om aan te kruisen in je agenda, ni... lees meer
-
In deze buurt moeten we ons afval zelf adequaat regelen. Twee keer per week komt de vuilniswagen, maar glas en papier moeten in bakken een eindje verder om de hoek, gescheiden, glasbak, papierbak.
-
Voor me fietst een man die ontzettend hard Happy Birthday fluit, niet alleen hard, maar ook ontzettend zuiver. Net kunst. En als het klaar is begint hij opnieuw. Ik blijf even achter hem fietsen, want van dat soort uitingen word ik altijd nieuwsgierig. En vrolijk.
-
Behalve de sportvraag ‘Wat ging er door je heen?’ is er een nog ergere. Maar ‘Wat ging er door je heen?’ is al erg. Er zijn varianten van: ‘Wat doet het met je?’ en ‘Hoe voelt het nu?’. Misschien nog wel een paar, maar die heb ik verdrongen.
Ik schreef er al vaker over, ver... lees meer -
Bij een studio waar ik voorstelling voorbereid, hoort een kleine keuken. Op het bakje waarin vorken liggen staat ‘vorken’. Op het bakje met de messen ‘messen’ en het zal niemand verbazen dat op het bakje met de lepels ‘lepels’ staat. Vertederende overbodigheid.
Je kunt zegg... lees meer -
Gelukkig was er een paar honderd meter verder een tankstation, want ik moest even tot rust komen, geschrokken als ik was door een bericht op de autoradio.
-
In de tweede helft van dit jaar zullen er vast behoorlijk wat lokale verenigingen bijkomen. Het is niet moeilijk een club uit de grond te stampen. Ik ken mensen die net als ik zo nu en dan graag een wandelingetje maken om te zien wat voor wonderlijks zich afspeelt in het alledaa... lees meer
-
Even, gelukkig maar heel even, voelde ik de neiging mezelf op de borst te kloppen. Misschien mag dat af en toe, als niemand het ziet, maar toch liever niet. Kan zijn dat het wat te zuinig gedacht is, maar kom op, laat ik erover ophouden. Waar heb ik het over?