Niet elke dag denk ik aan de Fietsersbond, terwijl ik toch min of meer levenslang fiets. De eerste zeven jaar bewoog ik me anders door mijn kleine wereld, driewieler (ook een soort fiets!) en de step, maar daarna begon het. Op een zomerse namiddag stond een gloednieuwe fiets in... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Piepen
Van alles waartegen ik me verzet, kan ik me tegen onredelijkheid het krachtigst verzetten. Maar omdat het om onredelijkheid gaat, is dat verzet het meest zinloos. Met onredelijkheid kun je immers niets. Vrijdagavond las ik in de NRC een interview met Bert Meerstadt, topman van de Nederlandse Spoorwegen. Dat interview knipte ik uit. Het ligt op mijn bureau. Soms lees ik het opnieuw, want het is echt niet te geloven. Het is hoe dan ook duidelijk dat de topman zelden of nooit in een van zijn treinen zit. Hij wijst de kritiek van reizigersorganisaties van de hand. Die kritiek luidt dat als het vaag slecht weer is op belangrijke trajecten 50 procent uitvalt. De topman noemt dit ‘een beetje piepen’. Hoort ook bij onredelijkheid: denigreren. Wanneer het gaat over de inefficiënte dienstregeling heeft de topman het over ‘een onbenullige analyse’. Inderdaad is analyse een groot woord. Als je een uur op een perron staat terwijl er niet gebeurt wat er zou moeten gebeuren, hoef je heus niets te analyseren. Je stelt alleen maar vast dat de boel niet functioneert. Meer hoeft niet. Ik heb niet de indruk dat de topman iemand is met wie van gedachten te wisselen valt. Ik zak bleek weg in herinneringen aan onredelijkheid. Bijvoorbeeld aan de leraar die vroeger iets zei wat ik niet begreep. En dan wilde ik een vraag stellen die begon met ‘Waarom…’. En dan mocht ik niet uitpraten, want het antwoord was er al: ‘Omdat ik het zeg!’ Toch wilde ik nog iets weten, maar dat kon niet, want de leraar wees al woedend naar de deur.
Columns
-
-
Wat ik een fijne ontwikkeling vind, is dat er voor zeer jonge kinderen boekjes bestaan die hen vertrouwd maken met klassieke muziek. Ze zijn van hard karton, min of meer onverwoestbaar, en met sterke illustraties wordt telkens het leven van een componist in beeld gebracht.
... lees meer -
Zondag overleed Jan Donkers, 83 jaar. Ik las een paar mooie stukken over hem, die voor heimwee zorgen naar een tijd dat je nog voor de radio ging zitten om kennis te maken met nieuwe rockmuziek of oude opnieuw te horen, met een toelichting van Donkers waarover je even nadacht. Z... lees meer
-
Gelukkig weet ik op tijd dat we in de Nationale Aardappelweek zitten. In mijn omgeving is de aardappel een underdog geworden. We eten hem wel, zo nu en dan, maar dan zijn we in een behoudende stemming. Pasta, rijst, salades in diverse verschijningsvormen, dat allemaal wel.
... lees meer -
Paar dagen geleden sprak ik een van de 8 miljoen Nederlanders die op meivakantie gaan. Hij verlaat het land om ergens in Spanje neer te strijken, bestemming ben ik vergeten, maar waar in ieder geval ‘alles geregeld’ is. Zou ik ook best in mijn dagelijks leven willen hebben, maar... lees meer
-
Nog steeds zijn er dingen waarvan ik niet weet hoe ze genoemd worden. Meestal in de gereedschapssfeer. Is niet erg, maar ik heb altijd het gevoel dat ik meer in mijn omgeving thuishoor wanneer ik weet hoe alles heet. Woorden kunnen je helpen je leven te begrijpen.
Nu is het... lees meer -
In het ochtendprogramma op Radio 1 werd er gisteren na half 8 overgeschakeld naar een schoolplein in, ik meen, Zeist. De verslaggever vertelde hoe dat plein werd klaargemaakt voor het Fietsexamen.
Scholieren moesten laten zien hoe ze aangaven links – of rechtsaf te slaan, w... lees meer -
Wat ik niet wist, maar me niet verbaast is dat er maar liefst 5 miljoen landgenoten getatoeëerd zijn, sommigen zitten min of meer helemaal vol, iets minder hebben er maar een paar of één, een kleintje, niet al te opvallend. Hoe het zit met die ontwikkeling, geen idee. Misschien... lees meer
-
Graag herhaal ik hier dat niets lang geleden is. Ik heb het niet over de oertijd, nee, over het leven dat je leeft. Misschien moet ik voor mezelf spreken: mijn leven.
-
Wanneer een zeer Bekende Nederlander is overleden, tuimelen de mooie woorden onstuitbaar over elkaar heen, soms zo intens dat je voorzichtig denkt: een onsje minder mag ook wel, er was ook een andere kant.
-
Politici en hun muzikale voorkeur, interessant om daar kennis van te nemen, maar meestal weten we er niets van.
Dacht eraan toen zaterdag de Japanse premier, Sanae Takaichi, de Engelse hardrockband Deep Purple bezocht. De musici, allemaal enorm pensioengerechtigd, geven dez... lees meer -
Hoewel het allemaal niet handig is, moeten we de komende dagen maar niet meer zeuren over het bezoek van onze majesteiten aan de Amerikaanse president.
-
Zorgwekkend geluid in de vroege ochtend. Komt van de straat. Ben bezig wakker te worden en dat doe ik met lichte tegenzin. Het zorgwekkende geluid alarmeert me.
-
In de wachtruimte van de polikliniek gaat een man tegenover me zitten die eerst nijdig om zich heen heeft gekeken. Sommige mensen kunnen dat goed en lijken dat van nature te doen, overal nijdig om zich heen kijken. Misschien geeft alles daar ook wel aanleiding toe. Overal loert... lees meer
-
Terwijl ik met een kennis op straat sta te praten, zie ik vanuit een ooghoek in een etalage een affiche hangen met daarop in blije letters Lebensgefühl Österreich! Foto van zeer lachend gezicht erbij.