Van heel veel gaat mijn hart sneller kloppen, ik mag wel zeggen min of meer ieder uur, maar van voetbal nog niet. Terwijl dat wel moet. Juichjack bij de Jumbo, ik noem maar wat. Of die oranje badjas bij Albert Heijn. Ik verlang ernaar dat ik zoiets dolgraag wil, maar dat is niet... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Show
Erge radioprogramma’s vind ik die waarin luisteraars mogen meepraten over prangende kwesties. Gaat heel vaak niet goed. Natuurlijk telt iedereen mee. Dat is het niet. Maar al die meningen leveren zelden iets op. Je hoort het meteen: `Ja, met mevrouw Venkel hier.’ En vervolgens barst mevrouw Venkel los. Er is geen touw aan vast te knopen, maar het is te merken dat ze zeer dringend op een luisterend oor wachtte. Ik ben meteen op mijn hoede als iemand zich voorstelt met meneer of mevrouw. Zelf zeg ik nooit `mijn naam is meneer Verbogt’, want mijn voornaam is niet meneer en dat ik een meneer bén is duidelijk. Je kunt ook zeggen dat het aandoenlijk is als je je zo manifesteert, maar ik denk dat we moeten ophouden dit soort dingen aandoenlijk te vinden. Kom op zeg. Meestal moet de presentator de ontremde spreker afbreken, want dan gaat het over een opinie die alle kanten opspat. Ik vind het moeilijk te luisteren naar iemand die hoorbaar niet mag uitpraten. Is allemaal niet verschrikkelijk, maar zendtijd is ook nuttiger te besteden. Van de erge radioprogramma die ik nu bedoel, is het ergst dat van oud-Kamerlid Joost Eerdmans dat in de vroege avond tot ons komt. `Avondspits’ heet het en er worden gevoelige actualiteiten in behandeld. Hij noemt zijn programma consequent een show. Er komen vooral mensen in aan het woord die iemand nodig hebben die zegt wat zij denken, omdat denken best een karwei is. Deze Joost Eerdmans gaat Leefbaar Rotterdam aanvoeren. Rotterdam is ver weg, maar toch houden we ons hart vast.
Columns
-
-
Tijdje geleden stopte een kantoorboekhandel ermee. Ik kwam er vaak. Van dat soort winkels houd ik zeer. Er met een doel heen gaan, bijvoorbeeld om een potje inkt te kopen (doe ik ontzettend graag) en dan nog even om je heen kijken. Is er nog een aantrekkelijk potlood of een opsc... lees meer
-
Net als bijna ieder kind had ik destijds veel waarom-vragen. Die vragen bleven zich ook daarna aandienen, maar naarmate je ouder wordt, houd je ze vaak voor je of probeer je die zelf te beantwoorden. Dat laatste deed je als kind niet, ook omdat je niet wist hoe dat moest, ergens... lees meer
-
De warmte, het is wat. En dan is het nog pas mei. Dinsdag was het de warmste dag in mei ooit. Informatie die je een fractie van een seconde opslaat, maar dan maakt die zich weer uit je los, omdat het veel te warm is zulke feitjes te onthouden, ook omdat je er niets mee kunt.... lees meer
-
Een van de weinige televisieprogramma waarnaar ik kijk is de quiz 2 voor 12. Er komen vragen aan de orde waarover je even nadenkt en als je het antwoord niet weet, voegt iets toe aan je algemene kennis. De geldprijzen zijn bescheiden. En er doen geen Bekende Nederlander... lees meer
-
Op zonovergoten pinkstermaandag passeerde ik de speeltuin waar we een paar dagen daarvoor waren met Kes die sinds haar vierde verjaardag vaak zegt dat ze bijna vijf is. Nu was het er druk. Toen wij er waren niet.
Het is een speeltuin waar je een kaartje voor moet kopen, dat... lees meer -
Goed uitleggen kan ik het niet, maar ik vind die foto’s van het koninklijke gezin twee keer per jaar altijd een beetje zielig. Niet de familie zelf, hoewel het bekend is dat geen van hen zin heeft in deze poespas. Dat zeggen ze natuurlijk niet, nee, daarvoor zijn ze te fatsoenli... lees meer
-
Soms is het lekker met een open deur te beginnen: haast en ergernis zijn nauw met elkaar verbonden. Dat zeg ik met in eigen boezem gestoken hand. En ook dat het maar eens afgelopen moet zijn.
Kunnen piepkleine momenten zijn, bijvoorbeeld in de supermarkt. Ik loop met mijn w... lees meer -
Of ik iets met tuinkabouters heb, weet ik raar genoeg niet. In het begin van mijn leven in ieder geval wel. Kwam door mijn grootvader. Niet dat hij een tuinkabouter was, hij had er een paar.
-
Er wordt wat meer getrouwd. Zeg er meteen bij: lijkt het. Niet dat ik dagelijks het gemeentehuis in de gaten houd. Ik zie het hier in de straat die fotogeniek is. Niet om de haverklap, maar bij daglicht is er toch ongeveer ieder uur wel een fotograaf met een bruidspaar in de wee... lees meer
-
Er zijn van die woorden waarvan de betekenis even sterk als teer is. Mooi is dat. Kom je al gauw in de sfeer van zachte krachten. ‘Behoedzaam’ is zo’n woord. Wil best veel zeggen. Dat je voorzichtig bent bijvoorbeeld. Dat je iets wil vasthouden. Ook ergens voor zorgen. Zit er al... lees meer
-
Vaak schrijf ik over herinneringen. Als een herinnering zich voordoet, gebeurt opnieuw wat er toen gebeurde. Als het tenminste een sterke herinnering is. Zwakke herinneringen blijven vaag, meestal verbleken ze snel.
-
De praatgrage vrouw van de tijdschriftenwinkel zegt het vaker: ‘Het zijn barre tijden.’
Meestal heb ik meer haast dan me lief is, maar dat kan ik niet altijd een rol laten spelen. Wat de tijden bar maakt, moet je kunnen delen. Iedereen heeft recht op die ruimte. -
Prettige foto, met geruststellend uitstraling: premier Jetten in een Caribisch ziekenhuis, vrolijk Caribisch pyjamajasje aan, duim omhoog, omringd door vijf lachende verpleegkundigen. Allergische reactie is bezworen, geen vuiltje meer aan de lucht.
De premier was vroeg op d... lees meer -
De grote wereld geeft al veel te lang geen aanleiding tot een goed humeur, de kleine om ons heen kan dat gelukkig nog wel veroorzaken. Je kunt niet altijd zeggen waarom dat zo is, maar dat hoeft ook niet, een goed humeur is een goed humeur.