Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Verwennerij

Altijd ben ik geïnteresseerd in wat een topman te zeggen heeft als hij aan een verse fase van zijn carrière als topman begint. Hetzelfde geldt voor een topvrouw, maar topvrouwen zeggen de dingen anders dan topmannen. Topmannen zijn meer van de open deuren, wat op zich niet erg is, want een open deur kan verfrissend zijn. Ik heb het nu even over de nieuwe topman van de NS, Timo Huges. Over de treinen zegt hij onder meer dat ze zo vaak mogelijk op tijd moeten rijden. Prima gedachte. Ook dat ze minder vol moeten zijn. Weer knik ik instemmend. Is hij een andere topman dan vorige topmannen van de NS? Wat wilden die? Op deze plaats heb ik me soms afgevraagd hoe je topman wordt. Waarschijnlijk kun je niet zelf besluiten dat je het bent, hoewel dat je leven een pittige dynamiek kan geven. Ik zou het ook zeggen als ik topman van de NS was: treinen op tijd rijden en alsjeblieft minder vol. Maar ja, dat moet je dan natuurlijk nog wel regelen. En daarvoor ben je topman. Ben steeds meer geïnteresseerd in de kwaliteiten van de vorige topmannen. Was de laatste topman niet een vrouw? Of was zij een subtopman? Topman Huges noemt zijn ambities een strategie. Daarin komt de reiziger zelf ook voor. De topman doet daar niet mals over: de reiziger staat op nummer één, twee en drie. Zegt hij echt! Als reiziger ga ik dan een beetje spinnen. Tegelijkertijd vind ik het ook wat veel. Alleen op nummer één is oké. Op drie plaatsen tegelijk staan is wat te volle verwennerij. Zeker als je er al een jaar of tien nauwelijks toe deed.

Columns

  • Doordat ik zo verrast was door het mij onbekende verschijnsel, drong niet alles ervan scherp tot me door. Was gistermorgen in de het ochtendjournaal: de buurtcamping. Ik geloof niet dat ik er ver naast zit als ik begreep dat je met je buren op een camping in de buurt gaat zitten... lees meer

  • Moeilijk kan ik twee dingen tegelijkertijd doen. Vrouwen die ik ken, zeggen dat dit typisch voor mannen is. Irriteert me een beetje. Ik denk niet zo in dat soort oordelen. (Ook als ik iets niet kan vinden: ‘Mannen kunnen niet zoeken.’ Bah!)

  • Met open mond zitten lezen: stuk over het nieuwe kamperen, gisteren in deze krant. Of lezen, nee, vooral kijken. Tenten voor glampinggasten. Dat is het woord: glamping. Natuurlijk over gehoord, ik leef niet onder een steen, maar me nooit zo in verdiept, ook omdat ik op een ander... lees meer

  • Zondag einde van de Tour in Parijs, vandaag einde Vierdaagse, althans van de wandeltocht, de feesten gaan nog even door en ik snap burgermeester Brul... lees meer

  • De hele tijd wanneer het over de Vierdaagse gaat, hoor ik dat er ook veel jonge mensen meelopen, twintigers, soms worden er ook dertigers aan toegevoegd. Ik wist niet dat het opmerkelijk was en ik voel enorm dat ik het me persoonlijk moet aantrekken.

  • Zondag liep ik in de namiddag door de binnenstad van Nijmegen. Was niet ontiegelijk warm meer, maar nog best behoorlijk, een gehavend nakomertje van de hitte van vorige week.
    Overal was het feestelijk, hier en daar nog aarzelend, maar de intentie zag er prima uit. Ik zag ve... lees meer

  • Paar dagen geleden zag ik in, ik meen, Nieuwsuur, een kwestie die we maar niet met rust kunnen laten: fooien in de Nederlandse horeca. Moet beter. Naar Amerikaans model, want daar is een fooi verplicht. Ja, dat is zo, maar dat komt doordat bijna overal de bediening het... lees meer

  • Er is een bedrijf dat zich specialiseert in geuren. Het heet deftig International Flavors & Fragrances. Er werken daar specialisten en onderzoekers die nu bezig zijn de geur van Friesland vast te leggen. Er moet daar een bibliotheek van geuren komen. Als ik het goed begrijp.... lees meer

  • Nog maar een kort tijdje terug was het betrekkelijk eenvoudig: in de mail arriveerde een bericht van een adres dat je niet kende, en daarin stond dat een pas gestorven Nigeriaanse prins je in zijn testament had opgenomen. Je kreeg binnenkort 36 miljoen dollar, en meestal nog wat... lees meer

  • Niemand maakt er een strenge regel van, maar als je nadenkt over de best nabije toekomst, is het van belang dat we niet al te lang onder de douche staan. Wisten we eerlijk gezegd al, maar met wat we weten, doen we soms minder dan de bedoeling is. Kan moeilijk woord zijn: bedoeli... lees meer

  • Je kunt natuurlijk niet van álle praktische problemen in het alledaagse leven op de hoogte zijn. Is maar goed ook, want daar zou je alleen maar nóg onrustiger van worden.
    Misschien let ik niet altijd goed op, maar soms weet ik niet eens dat iets een probleem is. Op het mome... lees meer

  • Vaak schrijf ik hier dat ik hecht aan een samenleving die ook echt een samenleving is. Samenleving is een sterk woord, je leeft met elkaar en daarvan ben je je ook bewust. Een samenleving vraagt ook iets van je. Nou ja, iets, best veel. Een samenleving is meer dan een organisati... lees meer

  • Wanneer ik door de uitgang van een sportartikelenwinkel loop (aangenaam dat woord op te schrijven, sportartikelenwinkel) gaat het alarm fanatiek piepen. Ik draai me om naar de kassa waar ik zojuist heb afgerekend, en probeer sterk onschuldig te kijken. Het meisje dat bij die kas... lees meer

  • ‘Even kijken waar hij is,’ zegt een vader met wie ik in gesprek ben. Hij heeft het over zijn zoon van dertien die op de fiets op weg naar huis moet zijn, en kijkt op zijn mobiel.
    Ik vraag hem of die zoon wéét dat het zichtbaar is waar hij zich bevindt.
    ‘Natuurlijk,’ ze... lees meer

  • Van de rooms-katholieke kerk nam ik lang geleden afscheid, want dat deed je nu eenmaal als puber en daarna kwam het er niet meer van dat afscheid ongedaan te maken. Veel rooms-katholieke gebeurtenissen staan me wel nog helder voor de geest. Normaal leiden ze een slaperig bestaan... lees meer

Pagina's