Bruusk

Op de markt passeerde me een vrouw die enorme haast had. Onder haar jas vandaan wapperde een lange strook wc-papier. Die gaf haar haast een speciale dynamiek. De afgelopen dagen ging het vaak over de participatiesamenleving. Is iets anders dan een verzorgingsstaat. Nog niet zo lang geleden werd er weleens gesproken over de zorgzame samenleving. Met die woorden had ik wat, omdat zorgzaamheid hoort bij wat een samenleving moet doen. Een maatschappij is iets anders dan een samenleving, geloof ik, meer een systeem, regels die omgangsvormen voorschrijven. Vandaag zijn in de Tweede Kamer de algemene beschouwingen. Ook daarom denk ik over deze kwesties na. Ik sta te weinig stil bij de vraag in wat voor soort land we leven. Terug naar de haastige vrouw en de strook wc-papier die aan haar vastzat. Haar haast had iets autoritairs. Ze baande zich bruusk een weg door de menigte die traag over de markt slenterde. Maar het meest opvallende aan haar was dat wc-papier. Misschien hielp het haar als iemand daar iets van zei. Niemand deed dat, daarom was het een taak voor mij. Ze leek me een vrouw die er liever door een andere vrouw op gewezen werd dan door een man. Het was niet ondenkbaar dat ze mannen schuldig vond aan alles wat ongemakkelijk was in het dagelijks leven, dus ook dat wc-papier. Zoals vaak aarzelde ik te lang na over wat me te doen zou kunnen staan, want ik werd weer gepasseerd door een vrouw die enorme haast had. Ze haalde de vrouw met het wc-papier in en wees haar erop. Ze lachten vervolgens onhandig.