Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Amanda

Afgelopen weekend logeerde ik in een hotel in Wépion, België, een soort villa, acht kamers. Op iedere kamer ligt een map met nuttige informatie over het hotel. En in de inleiding staat dat er veel bekende mensen hebben gelogeerd. De meeste namen zeiden me niets, maar eentje wel: Amanda Lear! In de jaren zeventig volgde ik haar met warme belangstelling (blinde lust!), niet alleen omdat ze in het gevolg zat van Salvador Dali. Ze zong nogal fascinerend, met een donkere stem. Sommige mensen zeiden dat ze een man was, maar de vrienden met wie ik naar Toppop leek, wisten wel beter. Amanda Lear was héél veel, maar géén man! Het was met name het lied Enigma waarvan we geen genoeg konden krijgen: Give a bit of hmm to me and I give a bit of hmm to you. Zulke liedjes worden helaas niet meer gemaakt. Jaren later zag ik in Parijs in een galerie schilderijen van Amanda Lear en een eindje verder hing er in de etalage van een boekhandel een chique affiche waarop stond dat volgende week Amanda Lear hier haar poëziebundel zou presenteren. Aan de overkant werd een futuristische flat gebouwd. Misschien was Amanda Lear wel de architect daarvan. Wéér gonsde Amanda Lear wild door me heen, net als in de jaren zeventig. En afgelopen weekend weer! Bijvoorbeeld toen ik in bad lag. Had in dit bad ook? Ik had zin om met de vrouw van de receptie over Amanda Lear te praten, maar kon alleen maar schor haar naam stamelen. Moest ik vragen hoe ze was? De vrouw zei: `En vorige week Gérard Depardieu.’ Verstoord haalde ik mijn schouders op.

Columns

  • Ieder jaar in deze week hetzelfde: “Die gedichten knal jij er natuurlijk zo uit.” Omdat schrijven mijn werk is dus. Maar dat is ander werk dan het maken van sinterklaasgedichten. Ik knal er niets huphup uit en sinterklaasgedichten al helemaal niet.

  • Gisterochtend vroeg hoorde ik op de radio een gesprek met dierenarts Kuiken. Mooie, tere naam voor een dierenarts. Een wat bedeesde man die soms naar woorden moest zoeken. Je wist zeker dat je huisdier bij hem in goede handen is.

  • Bij ieder succes van NEC denk ik aan mijn vader. Hij zat meestal in zijn studeerkamer, maar voor NEC kwam hij eruit. Graag stel ik me voor dat hij meemaakt dat zijn club nu op de derde plaats staat in de Eredivisie. Zaterdag van Sparta gewonnen. Namens hem lees ik het verslag va... lees meer

  • Er zijn ouders die niet tegen hun kinderen willen liegen en daarom Sinterklaas en alles wat om hem heen hangt, links laten liggen. Of rechts – in deze tijd van politieke overwegingen moeten we alle mogelijkheden open houden.
    Ik vind ook dat ouders niet moeten liegen. Nieman... lees meer

  • Overbodige vragen en mededelingen probeer ik te vermijden, maar ik moet wel uitkijken dat ik niet moeilijk doe wanneer ik ze van anderen hoor. Simpel voorbeeld: “Heb je het kunnen vinden?” Ik bel aan bij een adres waar ik moet zijn, en dan die vraag. Het is niet erg en ik snap o... lees meer

  • Op een kastje naast mijn bureau staat nog steeds een ouderwets telefoontoestel. Nou ja, ouderwets, wat is ouderwets? 25 jaar geleden aangeschaft, in een andere tijd. Dacht de laatste jaren vaak: kan het niet weg? Misschien gek, maar ik bleef hechten aan, wat dan heet, de vaste l... lees meer

  • Woord heeft ook een zeurderige klank: bezuinigingen. Het kan ook onmogelijk monter worden uitgesproken. Meestal is het aan iemand te zien dat die ze dadelijk aankondigt : mond lijkt dunner, oogopslag dof, onrustige handen die op tafel iets kleins zoeken wat er niet is.

  • Is mijn eigen schuld, begon er zelf over, op deze plek: winterse neutraliteit. Ik kwam die schrale typering tegen in een artikel over winkeliers die uit angst aanstootgevend te zijn niets in hun etalage zitten wat met Sinterklaas en pakjesavond te maken heeft.
    Een van de la... lees meer

  • Drones boven Eindhoven. Klinkt als de titel van een spannend jeugdboek. De minister zegt via X dat hij maatregelen heeft genomen of neemt, maar niet welke. Boven vliegbasis Volkel werden ze ook al waargenomen. De minister zegt te hebben ingegrepen maar niet hoe. Hoeft hij ook ni... lees meer

  • ’s Nachts had ik het al gezien: de eerste sneeuw was gevallen, de straten en de bomen waren niet enorm wit, een beetje, maar toch. Het sneeuwde nog steeds, een tere gebeurtenis.

  • Het gaat maar niet over. Nog steeds ben ik een groot voorstander van de gewone winkel, in plaats van de digitale. Niets is gewoon, maar ik bedoel de winkel met etalage, deur, toonbank, iemand die vraagt: “Kan ik je helpen?”
    Altijd een prachtige vraag.

  • Het was Wereld Filosofiedag, gisteren, een dag om de waarde van filosofie voor ons denken te vieren. Kort door de bocht: een dag die ons moet stimuleren wat meer na te denken over, nóg korter door de bocht: van alles!

  • Sinds Sinterklaas zaterdag in Nederland is gearriveerd, kijk ik niet meer naar het Sinterklaasjournaal. Voor zijn intocht was ik vooral geïnteresseerd hoe de gang van zaken zou zijn. Ja, ingewikkeld, dat stond vast, want we moesten in spanning zitten. En dat zaten we, want hoe m... lees meer

  • Helder: als politicus moet je altijd op je woorden letten, in het openbaar, maar privé ook, online of offline. Dat is wat Etiquette- en imagodeskundige Anne-Marie van Leggelo zegt, gisteren in deze krant. Ze heeft een bureau voor goede manieren, weet dus waarover ze het heeft. ... lees meer

  • Wanneer ik in mijn geboorteplaats ben, loop ik soms langs plekken uit mijn jeugd. Wie doet dat niet? Ik kan ook in mijn herinneringen daar zijn, maar in het echt is het anders.
    Als kind was ik graag alleen en zocht ik naar stille plekken, in het bos bij ons in de buurt, aan... lees meer

Pagina's