Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Cadeau

Sommige woorden hebben het moeilijk. Doordat we er slordig mee omgaan. Te losjes misschien. Vaak spreken we ze te snel uit, terwijl het meestal om woorden gaat die om enige innerlijke voorbereiding vragen. Ik noem er een paar: respect, integer, racisme. `Beleving’ komt ook in de gevarenzone. Paar dagen geleden hoorde ik een man in een radioprogramma over `het belevingsgebeuren’ spreken. Man had een sauna met van alles om die sauna heen en zei dat het om het belevingsgebeuren ging. De verslaggever die met hem in gesprek was, gaf hem geen draai om zijn oren. Zojuist zag in een reclamespotje van Het Kruidvat en daarin ging het om `een belevenisbon’. Beleving en belevenis hebben veel met elkaar te maken. Natuurlijk kan ik makkelijk te weten komen wat een belevenisbon precies behelst, maar het woord houdt me tegen. Tegen mijn zin blijft het wel in mijn gedachten zitten. Waarschijnlijk kun je met die bon een belevenis kiezen, net zoals met een boekenbon. Ik neem aan dat het aanbod van belevenissen beperkt is. Het zullen belevenissen zijn die bij Het Kruidvat horen. Dus niet een weekend Parijs met Halina Reijn. Moet ik overigens niet aan denken, maar ik noem maar even iets algemeens op. Het zal wel gaan om kalmerende badschuim en dat soort onzin. De belevenisbom brengt me op de valreep bij een andere kwestie: hoe te handelen bij een teleurstellend cadeau? Gewoon zéggen, is mijn advies. De ander merkt het toch. Door het te zeggen leren we weer van elkaar. Is ook een soort cadeau. Zou bijna zeggen: een belevenis.

Columns

  • Op zonovergoten pinkstermaandag passeerde ik de speeltuin waar we een paar dagen daarvoor waren met Kes die sinds haar vierde verjaardag vaak zegt dat ze bijna vijf is. Nu was het er druk. Toen wij er waren niet.
    Het is een speeltuin waar je een kaartje voor moet kopen, dat... lees meer

  • Goed uitleggen kan ik het niet, maar ik vind die foto’s van het koninklijke gezin twee keer per jaar altijd een beetje zielig. Niet de familie zelf, hoewel het bekend is dat geen van hen zin heeft in deze poespas. Dat zeggen ze natuurlijk niet, nee, daarvoor zijn ze te fatsoenli... lees meer

  • Soms is het lekker met een open deur te beginnen: haast en ergernis zijn nauw met elkaar verbonden. Dat zeg ik met in eigen boezem gestoken hand. En ook dat het maar eens afgelopen moet zijn.
    Kunnen piepkleine momenten zijn, bijvoorbeeld in de supermarkt. Ik loop met mijn w... lees meer

  • Of ik iets met tuinkabouters heb, weet ik raar genoeg niet. In het begin van mijn leven in ieder geval wel. Kwam door mijn grootvader. Niet dat hij een tuinkabouter was, hij had er een paar.

  • Er wordt wat meer getrouwd. Zeg er meteen bij: lijkt het. Niet dat ik dagelijks het gemeentehuis in de gaten houd. Ik zie het hier in de straat die fotogeniek is. Niet om de haverklap, maar bij daglicht is er toch ongeveer ieder uur wel een fotograaf met een bruidspaar in de wee... lees meer

  • Er zijn van die woorden waarvan de betekenis even sterk als teer is. Mooi is dat. Kom je al gauw in de sfeer van zachte krachten. ‘Behoedzaam’ is zo’n woord. Wil best veel zeggen. Dat je voorzichtig bent bijvoorbeeld. Dat je iets wil vasthouden. Ook ergens voor zorgen. Zit er al... lees meer

  • Vaak schrijf ik over herinneringen. Als een herinnering zich voordoet, gebeurt opnieuw wat er toen gebeurde. Als het tenminste een sterke herinnering is. Zwakke herinneringen blijven vaag, meestal verbleken ze snel.

  • De praatgrage vrouw van de tijdschriftenwinkel zegt het vaker: ‘Het zijn barre tijden.’
    Meestal heb ik meer haast dan me lief is, maar dat kan ik niet altijd een rol laten spelen. Wat de tijden bar maakt, moet je kunnen delen. Iedereen heeft recht op die ruimte.

  • Prettige foto, met geruststellend uitstraling: premier Jetten in een Caribisch ziekenhuis, vrolijk Caribisch pyjamajasje aan, duim omhoog, omringd door vijf lachende verpleegkundigen. Allergische reactie is bezworen, geen vuiltje meer aan de lucht.
    De premier was vroeg op d... lees meer

  • De grote wereld geeft al veel te lang geen aanleiding tot een goed humeur, de kleine om ons heen kan dat gelukkig nog wel veroorzaken. Je kunt niet altijd zeggen waarom dat zo is, maar dat hoeft ook niet, een goed humeur is een goed humeur. 

  • Het zijn golfbewegingen: ineens hebben veel mensen het erover en dan is het weer een tijdje niet aan de orde. Kort samengevat: buitenaards leven. Vaak onderwerp van gesprek tijdens het natafelen of in de late uren van een verjaardag.

  • Waar ik het hoorde, weet ik niet meer, ook niet wie het zei, het was in een radioprogramma waarin iemand ons aanraadde een dankbaarheidsdagboekje bij te houden. Twijfel er nu ineens aan of dat het woord is. Beetje log is het, tuttig ook. Waar het om gaat, is dat je aan het einde... lees meer

  • Tijdje geleden trad een vriendin van me op tegen vier jongens die in een café een man lastigvielen. Die man zag er vrouwelijk uit of zoiets, ik weet het niet zeker, in ieder geval veroorzaakte hij irritatie bij de jongens die honend begonnen te klieren.
    Die vriendin stond i... lees meer

  • Nooit zeg ik meer: je houdt het niet voor mogelijk! Het zijn onzinnige woorden geworden, min of meer alles is enorm mogelijk. Dacht ik toen ik las dat de echtgenote van Frans Bauer, Mariska, volgend jaar van theater naar theater trekt met een programma dat de knusse titel heeft ... lees meer

  • In de vroege ochtend zet ik de televisie haast nooit aan. Ik ben meer van de radio. Gistermorgen wel en toen ging het in het ochtendprogramma over Pim Fortuyn, 24 jaar geleden vermoord. Joost Eerdmans was gast en Ben van der Burg ook (ik kijk weinig televisie, maar zie hem érg v... lees meer

Pagina's