Duit

Eergisteren keek ik even naar Pauw & Witteman en ik vond meteen dat het te lang over Gordon en racisme ging. De Chinese en, ik geloof, Koreaanse vrouw nam ik natuurlijk serieus, maar ik had last van de aanwezigheid van Gordon in het gesprek. Hij was er niet lijfelijk, maar toch onontkoombaar. Rita Verdonk zat ook aan tafel en die zei lange tijd niets, maar we wisten dat ze dadelijk vast iets ging zeggen en daar zag ik persoonlijk erg tegenop, want haast iedere gedachtewisseling wordt náár als Rita Verdonk een duit in het zakje doet. Daarom kon ik ook niet lang naar Pauw & Witteman kijken, Over ongeveer vier weken gaan we terugblikken op het jaar, in een extra uitzending van het journaal, in praatprogramma’s, en dan gaat het waarschijnlijk weer over Gordon. Ik pleit ervoor het bijvoorbeeld een week niet over Gordon te hebben en ook in die week geen seconde Gordon uit te zenden. Dat moet iets prettigs hebben. Misschien ontstaat er onrust onder de meer dan miljoen Nederlanders die zich benatten om Gordon, maar het is interessant waar te nemen waartoe die onrust leidt. Gisteren las ik dat Gordon iets heeft gezegd over de kwestie. Dit: `Jongens, we zijn nu echt aan het doorslaan met z’n allen.’ Ik ben het nooit eens met die dikke valse nicht, met z’n geblondeerde proletenkop, maar nu wel, raar genoeg. Je kunt zo iemand nauwelijks gelijk geven, maar nu doe ik het wel, mét de aantekening dat hij met `jongens’ ook meisjes bedoelt en ook dames en heren in alle mogelijke kleuren en geaardheden, neem ik aan.