Eergisteren, op weg naar de sportschool, vroeg dus, zag ik een man en een vrouw die een rolkoffer achter zich aan trokken, Ze hadden een toeristische uitstraling en een oranje hoed op, zeg maar een cowboyhoed.
Blijkbaar staat er in reisinformatie over ons land dat eind apri... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Fitting
Op mijn bureau staan twee lampen. Het is een groot bureau, een lamp behandelt de linkerkant, de ander de rechter. De laatste doet het ineens niet meer. Hoe kan dat? Een vraagje dat een paar keer achter elkaar door me heen jammert. Ik pak de piepkleine schroevendraaier en vervolgens ga ik aandachtig met de lamp aan het werk. Tijdens dit sobere proces weet ik al dat ik geen vooruitgang boek, wat me irriteert, want volgens mij doe ik alles wat er te doen valt, en zo ingewikkeld is het niet. Ik schreef al eens over de Braziliaanse vakman die alles hier in huis repareert. Behalve dat hij veel goed en mooi werk verricht, heeft hij ook een therapeutische uitstraling. Hij ziet meteen de paniek die zich vaak van me meester maakt – te vaak om niets, en zegt dan: `Roestik, Thomas, roestik.’ Aan die woorden hecht ik. Ze hebben een heilzaam effect op me. Hij heeft in de gaten dat de bureaulamp me nukkig opeist en stelt voor dat hij er ook even naar kijkt. Ik steek de kleine schroevendraaier kordaat omhoog, maar hij blijft toch naast me staan. Hij wil zeggen `Roetig, Thomas, roestik’, maar slikt het in, terwijl ik het tóch hoor. Daarom vraag ik `Kun jij?’ en hij knikt. Hij draait de lamp eruit, beweegt die even voor zijn oor en zegt: `Lamp stoek.’ Hij pakt een nieuwe lamp en dan is de zaak gepiept. Ik schaam me diep en voel ook schraal verdriet. Hij wijst naar de fitting en maakt een wegwerpgebaar. Het had ook aan die fitting kunnen liggen. Daarom was ik niet belachelijk bezig, nee. Onzin, maar het is zo hoffelijk!
Columns
-
-
Niet elke dag denk ik aan de Fietsersbond, terwijl ik toch min of meer levenslang fiets. De eerste zeven jaar bewoog ik me anders door mijn kleine wereld, driewieler (ook een soort fiets!) en de step, maar daarna begon het. Op een zomerse namiddag stond een gloednieuwe fiets in... lees meer
-
Wat ik een fijne ontwikkeling vind, is dat er voor zeer jonge kinderen boekjes bestaan die hen vertrouwd maken met klassieke muziek. Ze zijn van hard karton, min of meer onverwoestbaar, en met sterke illustraties wordt telkens het leven van een componist in beeld gebracht.
... lees meer -
Zondag overleed Jan Donkers, 83 jaar. Ik las een paar mooie stukken over hem, die voor heimwee zorgen naar een tijd dat je nog voor de radio ging zitten om kennis te maken met nieuwe rockmuziek of oude opnieuw te horen, met een toelichting van Donkers waarover je even nadacht. Z... lees meer
-
Gelukkig weet ik op tijd dat we in de Nationale Aardappelweek zitten. In mijn omgeving is de aardappel een underdog geworden. We eten hem wel, zo nu en dan, maar dan zijn we in een behoudende stemming. Pasta, rijst, salades in diverse verschijningsvormen, dat allemaal wel.
... lees meer -
Paar dagen geleden sprak ik een van de 8 miljoen Nederlanders die op meivakantie gaan. Hij verlaat het land om ergens in Spanje neer te strijken, bestemming ben ik vergeten, maar waar in ieder geval ‘alles geregeld’ is. Zou ik ook best in mijn dagelijks leven willen hebben, maar... lees meer
-
Nog steeds zijn er dingen waarvan ik niet weet hoe ze genoemd worden. Meestal in de gereedschapssfeer. Is niet erg, maar ik heb altijd het gevoel dat ik meer in mijn omgeving thuishoor wanneer ik weet hoe alles heet. Woorden kunnen je helpen je leven te begrijpen.
Nu is het... lees meer -
In het ochtendprogramma op Radio 1 werd er gisteren na half 8 overgeschakeld naar een schoolplein in, ik meen, Zeist. De verslaggever vertelde hoe dat plein werd klaargemaakt voor het Fietsexamen.
Scholieren moesten laten zien hoe ze aangaven links – of rechtsaf te slaan, w... lees meer -
Wat ik niet wist, maar me niet verbaast is dat er maar liefst 5 miljoen landgenoten getatoeëerd zijn, sommigen zitten min of meer helemaal vol, iets minder hebben er maar een paar of één, een kleintje, niet al te opvallend. Hoe het zit met die ontwikkeling, geen idee. Misschien... lees meer
-
Graag herhaal ik hier dat niets lang geleden is. Ik heb het niet over de oertijd, nee, over het leven dat je leeft. Misschien moet ik voor mezelf spreken: mijn leven.
-
Wanneer een zeer Bekende Nederlander is overleden, tuimelen de mooie woorden onstuitbaar over elkaar heen, soms zo intens dat je voorzichtig denkt: een onsje minder mag ook wel, er was ook een andere kant.
-
Politici en hun muzikale voorkeur, interessant om daar kennis van te nemen, maar meestal weten we er niets van.
Dacht eraan toen zaterdag de Japanse premier, Sanae Takaichi, de Engelse hardrockband Deep Purple bezocht. De musici, allemaal enorm pensioengerechtigd, geven dez... lees meer -
Hoewel het allemaal niet handig is, moeten we de komende dagen maar niet meer zeuren over het bezoek van onze majesteiten aan de Amerikaanse president.
-
Zorgwekkend geluid in de vroege ochtend. Komt van de straat. Ben bezig wakker te worden en dat doe ik met lichte tegenzin. Het zorgwekkende geluid alarmeert me.
-
In de wachtruimte van de polikliniek gaat een man tegenover me zitten die eerst nijdig om zich heen heeft gekeken. Sommige mensen kunnen dat goed en lijken dat van nature te doen, overal nijdig om zich heen kijken. Misschien geeft alles daar ook wel aanleiding toe. Overal loert... lees meer