Jano van Gool

In de Pers

Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer
Nieuwe roman van Thomas Verbogt, een wrokloze boomer - Thomas Verbogt zoekt naar manieren om van het leven te houden en er zin aan te geven.... - Rob Schouten in: Trouw lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Hemel

Vrijdag moest vertellen over mijn werk in een klein dorp in de buurt van Assen, in het melancholieke vlakke landschap van de nederblues. ’s Middags belde ik op over hoe laat ik precies werd verwacht en of ik nog ergens iets kon eten. De woordvoerster van de organisatie zei dat het dorp maar 95 inwoners telde en dat er één café was waarin alles gebeurde. Daar trad ik dus ook op. Ik houd erg van cafés waarin alles gebeurt, mits met niet te veel lawaai. Voorts zei ze dat ik in dat café dus ook iets kon eten, maar dat er maar één gerecht werd geserveerd. Ik dacht even na over deze heldere gang van zaken. Ze vertelde wat het gerecht was: `Een bal gehakt met gebakken aardappelen en sla.’ Ik vroeg of ze die woorden wilde herhalen. Dat deed ze. Of ik er bezwaar tegen had? Bezwaar? Hoezo bezwaar? Niets liever dan dat. Een paar uur later zat ik er, tegenover een collega die uit dat landschap komt. Aan een klein tafeltje aten we gehaktballen met gebakken aardappelen en sla. Als ik uit het raam keek, zag ik de mist over de velden ademen. Het tafeltje waaraan we zaten, stond voor een klein podium. Op dat podium gaf de betreurde Harry Muskee in de eerste week van het nieuwe jaar altijd een concert. Niet met zijn hele band, want daarvoor was het podium te klein. Hij woonde een dorp verder. Het programma waarin ik daar mijn zegje mocht doen heet `De literaire hemel’. Onderweg erheen vond ik dat een wat pretentieuze benaming, maar toen ik er zat, dacht ik op volle kracht: ja! Amen is de naam van kleine dorp. Ook dat nog!

Columns

  • Het is een wachtplein met daaromheen zes poliklinieken. In een daarvan moet ik zijn en als je daar zit te wachten, ben je midden in de wereld. Zo voelt het. Nog niet zo lang geleden nam ik weleens een boek mee, maar dat hoeft niet meer, er valt om je heen genoeg te beleven. Dat... lees meer

  • Of het typisch Nederlands is, weet ik niet, maar we hebben de neiging wat niet per se klein gemaakt hoeft te worden, kleiner te maken. Ik heb het niet over voorwerpen. Nee, bijvoorbeeld als je bij vrienden gegeten hebt en het erg lekker was. Zeg je dan ook: “Jongens, wat was het... lees meer

  • Gewoon even doorzetten.
    Ik voel bezwaar tegen ieder zinnetje waarin `gewoon’ voorkomt, want niets is gewoon, gelukkig, maar ja, verzet is zinloos, dus: gewoon even doorzetten.
    Haast nooit zeg ik het tegen iemand, want het lijkt dan zo makkelijk, gewoon even doorzetten.... lees meer

  • Omdat de vakantie onvermijdelijk is, stonden er zaterdag in de bijlage van deze krant adviezen van de relatietherapeut, want de vakantie is een groter probleem dan nog niet zo lang geleden. Door die adviezen wil je het liefst in je eentje weg, hoe verfrissend kan dat zijn, maar... lees meer

  • Deze week is Nijmegen de hoofdstad van Nederland en behalve het wandelfeest moeten we ook de verschijnselen eromheen strak in de gaten houden.
    Bijvoorbeeld het plaspark bij het station. Mannen die graag wildplassen, kunnen daar hun gang gaan, tegen van alles wat normaal bij... lees meer

  • Nooit beseft dat vakantie een probleem kon zijn. In de bijlage van deze krant las ik zaterdag de adviezen en tips van een relatietherapeut, met het oog op de vakantie dus. Ben ik over aan het nadenken, nog niet aan toe, zal ik maar zeggen, hoewel ik besef dat het kleine dingen z... lees meer

  • Vanaf morgen verheugen we ons weer een jaar op Wimbledon, eind van de maand eindigt de Tour in Parijs en is de finale van het EK vrouwen in het brave Bazel. Daarna daalt de warme stilte van de zomer op volle kracht over ons neer en begin september worden we wakker wanneer de her... lees meer

  • Als het even kan, kijk ik naar het EK vrouwen en van niemand hoef ik het gelukkig te vergelijken met het mannenvoetbal. Die vergelijking doet er niet toe, je hebt er dus niets aan.
    Tóch: wat me zeer bevalt, is dat er minder gezeur is op het veld, minder ontzéttend rare kaps... lees meer

  • Nederlanders moeten vooral naar zichzelf luisteren, want ze hebben het zelf voor het zeggen, niet de locale besturen. Misschien kort door de bocht samengevat, maar daar komt de boodschap op neer waarmee de heer Wilders door het land trekt. Zijn verkiezingscampagne is begonnen. H... lees meer

  • Maand of twee geleden waren we met de hele familie op vakantie in het noorden van Italië. Het westen van Europa werd getergd door noodweer, maar daar was de zomer al begonnen.

  • Nog steeds is het niet zo dat ik met blij rollende ogen aankondig dat ik vanmiddag natúúrlijk naar de Tour ga kijken, niet ter plekke, lekker vanuit de luie stoel, maar ik zeg niet meer dat de wedstrijd me niets doet.

  • Er is onderscheid tussen dagelijks chagrijn en chagrijn als gevolg van een mislukking, wezenlijke teleurstelling, relatieproblematiek, ach wie kent het niet? Over het laatste chagrijn valt te praten, ook omdat elementen eruit begrijpelijk kunnen zijn. 
    Van dagelijks chagrij... lees meer

  • In sommige gevallen een moeilijk woord: strafbaar. Wat het woord betekent dus, het woord zelf kan er niets aan doen dat het moeilijk is.
    Natuurlijk ben ik strafbaar als ik ergens inbreek of de boel oplicht of iemand een kopje kleiner maak. Daar kunnen we natuurlijk over nad... lees meer

  • Je kunt je afvragen hoe het met onze beschaving zit, als er nog steeds campagnes bedacht worden die ons duidelijk maken dat we ons fatsoenlijk moeten gedragen. En hoe dat moet, want het is niet altijd te doen daar zelf op te komen.
    Nu is er een van het ministerie van Volksg... lees meer

  • “Hebt u weleens eerder een MRI-onderzoek gehad?” vraagt de verpleegkundige nadat ze me gecomplimenteerd heeft omdat ik ruim op tijd ben.
    Heb ik, maar weet niet meer waarvoor en wanneer. Moet voor haar makkelijk na te gaan zijn. Ik knik als Een Man van de Wereld: vertel mij... lees meer

Pagina's