Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Serieus

Zijn baasjes zijn met vakantie, daarom moet ik op de buurpoes passen. Hij is geen poes, maar een kater. `Poes’ is echter een mooier woord, zachter. Hij is overigens ook geen ware kater meer, maar geholpen. Ik pas trouwens niet op hem, geef hem alleen maar eten en drinken. Op poezen valt volgens mij nauwelijks te passen, ze passen op zichzelf. Hulp daarbij lijken ze hinderlijk te vinden. Ik denk dat ik dat begrijp, hoewel ik heus wel weet dat ik het niet in mijn hoofd moet halen te denken dat ik poezen begrijp. Toch denk ik het. Zelf heb ik soms ook last van goede bedoelingen die anderen met me hebben, maar omdat het goede bedoelingen zijn, zeg ik er niets van, maar het liefst wil ik grommen: láát me nou maar even. Ik ga zo vroeg mogelijk naar de buurpoes, want dan weet hij dat ik hem serieus neem. Als ik het huis binnenkom, hoop ik dat hij blij is. Is hij niet. Hij is onrustig en geïrriteerd. Ik houd mezelf voor dat dat niet aan mij ligt, maar aan zijn baasjes die vakantie vieren. Als ik eten en vers water in zijn bakjes heb gedaan, ga ik aan tafel de ochtendkrant lezen. Misschien vindt hij dat gezellig. Terwijl ik lees spreek ik de poes toe, omdat ik denk dat dat prettig is voor het dier. Hij moet immers gewend zijn aan menselijke stemmen. Ik leg uit wat de Vierdaagse is. Als hij klaar is met eten, kijken we elkaar aan. De ochtend glanst in zijn rode vacht. Het is stil in huis. Ik weet niet hoe te reageren op zijn boze melancholie. Ik zeg maar weer, met kinderlijk hoge stem, dat ik hem begrijp. Maar ja.

Columns

  • Het was, meen ik de heer Paternotte, die woensdag tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen met het beeld kwam, het beeld van een kruispunt: ‘Je kijkt eerst naar links, dan naar rechts, weer naar links en dan pas steek je over.’
    Helder. Over nagedacht. Misschien kon hij w... lees meer

  • Was de laatste campagne van SIRE (Stichting Ideële Reclame) een die ons namens de overheid aanspoorde wat vaker zomaar een praatje met iemand te beginnen, met bijvoorbeeld als opening: ‘Wat een leuk hondje heeft u’? Moet er natuurlijk wel een hondje zijn, anders wordt het een an... lees meer

  • In het televisiejournaal van eergisteren werd aandacht besteed aan jongeren die na hun schooltijd een tussenjaar nemen, niet om op reis te gaan, maar om zich te oriënteren op een beroepsopleiding. Als ik het goed begreep, waren het allemaal beroepen in de technische sfeer, dus v... lees meer

  • Eerste keer dat ik het woord gebruik: sjeu. Heb er ook een zinnetje voor: De sjeu is wel een beetje af van Prinsjesdag. Ik betreur dat, want ben een voorstander van dagen met sjeu.

  • Wat bij mij maar niet overgaat, is de lichte of minder lichte paniek die er ontstaat als er iets in huis kapotgaat. Ik heb niet niet over vallend glaswerk, nee, elektriciteit, leidingen. Er komt dan een vakman die eerst een tijdje ernstig zijn hoofd schudt, soms, nee vaak, met d... lees meer

  • Gisteren zag in deze krant een stuk waarboven stond: De jeugd lui? Daar is geen bewijs van.

  • Op de dag waarop we een ingrijpende gebeurtenis herdenken, zeggen we vaak waar we waren toen we erover hoorden. In de eerste fase van mijn leven was dat de moord op president Kennedy.  
    Ieder jaar weer op 22 november. Het was niet alleen de schok die grimmig door de wereld... lees meer

  • Afgelopen weken moest ’s ochtends twee keer in een radioprogramma zijn. Beide keren stond ik op het station van Amsterdam op een trein te wachten die niet kwam. De NS heeft een vast zinnetje dat luidt: ‘Plan uw reis in de app.’

  • Op mijn mobiel zit een navigatiesysteem, als ik de voorziening zo mag noemen. Misschien is het woord er wat te groot voor. Google Maps, zo heet het. Ja, als ik aan iemand vraag hoe ik ergens moet komen, krijg ik: ‘Kijk je toch even op Google Maps.’ Mijn vraag wordt dan dus metee... lees meer

  • Op mijn mobiel zit een navigatiesysteem, als ik de voorziening zo mag noemen. Misschien is het woord er wat te groot voor. Google Maps, zo heet het. Ja, als ik aan iemand vraag hoe ik ergens moet komen, krijg ik: ‘Kijk je toch even op Google Maps.’ Mijn vraag wordt dan dus metee... lees meer

  • Als je niet vaak televisie kijkt, heb je meer tijd voor andere nutteloosheid. Houd ik me niet vaak mee bezig, maar soms kan het rustgevend zijn, vooral wanneer je veel nuttigs voor je kiezen hebt gekregen.
    Zo las ik gisteren een artikel dat handelde over de stropdas. Erbove... lees meer

  • Op de radio ging het gisterochtend vroeg over Mariëtte Hamer die lijsttrekker wordt voor PRO in de Eerste Kamer. Als Mariëtte Hamer wordt ingeschakeld, is dat nooit zomaar: er moet wat worden opgelost, een wantoestand behandeld, verwarring ontrafeld. Zeg maar een soort Johan Rem... lees meer

  • Mes

    Soms, vaker dan soms vraag ik me af hoe over een jaar of vijftig de huidige samenleving wordt uitgelegd. Als daar tenminste belangstelling voor is. Misschien heeft de samenleving dan wel wat anders aan het hoofd. 
    Maar als er wel wat ruimte voor is, kan ik me voorstellen da... lees meer

  • Nu de rook lijkt te zijn opgetrokken, nee, misschien is het nog iets te vroeg: over een tijdje wordt er teruggeblikt op het geweld in Overasselt en krijg je de vraag, van een wijsneusje uit de jongste generatie: ‘Hoezo wildwesttaferelen?’
    Stoer woord met een gevaarlijke uit... lees meer

  • Zonder vrijwilligers zou er veel onmogelijk zijn. Moest laatst een lezing houden in een nogal groot cultureel centrum dat ook multifunctioneel was, je kon er bijvoorbeeld ook volksdansen, en de directeur die mij ontving en met wie ik een kopje koffie dronk, zei dat het allemaal... lees meer

Pagina's