Op zonovergoten pinkstermaandag passeerde ik de speeltuin waar we een paar dagen daarvoor waren met Kes die sinds haar vierde verjaardag vaak zegt dat ze bijna vijf is. Nu was het er druk. Toen wij er waren niet.
Het is een speeltuin waar je een kaartje voor moet kopen, dat... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Verzameling
Zaterdag bezocht ik een verzamelbeurs in Utrecht, een onvoorstelbare manifestatie ter grootte van een ambitieuze groeigemeente. Mensen verzamelen véél. Ik denk dat een verzameling rustgevend kan zijn, maar spreek niet uit ervaring, want ik ben niet fanatiek. Wel bemachtig ik graag voorwerpen omtrent de avonturen van Kuifje. Daar doe ik soms mijn best voor. Ook heb ik belangstelling voor inktpotten en -potjes van lang geleden, maar dat is altijd een vaag project gebleven. Ik ben er vooral om te kijken, naar de aandachtige mensen die er rondlopen, naar oude spullen die een nieuw leven krijgen. Ook vraag ik me af welke doodgewone dingen van nu over een jaar of twintig op zo’n beurs felbegeerde objecten worden. Ik zie veel terug uit mijn jeugd, maar van het meeste zag ik het bijzondere toen niet. Ja, dat is een prima bijkomstigheid van zo’n beurs: je gaat er toch anders door kijken. Maar op een gegeven moment vliegt vroeger me aan en wil ik naar buiten. Op weg naar de uitgang passeer ik een kraam waarvoor een man staat die opzienbarend dik is. Hij verzamelt zichzelf, zal ik maar zeggen. Zij strak gekuifde haar is zwart geverfd en hij heeft forse bakkebaarden. Hij draagt een zwarte leren jas en als hij zich een beetje omdraait zie ik dat hij een T-shirt aan heeft waarop het glimlachende hoofd van Elvis Presley staat afgebeeld. Ik begrijp wat zijn passie is. Hij pakt een beeldje van Elvis, de jonge Elvis, swingend in het zwart, Elvis uit een tijd met een andere toekomst. Ik haast me het grijze novemberlicht in.
Columns
-
-
Goed uitleggen kan ik het niet, maar ik vind die foto’s van het koninklijke gezin twee keer per jaar altijd een beetje zielig. Niet de familie zelf, hoewel het bekend is dat geen van hen zin heeft in deze poespas. Dat zeggen ze natuurlijk niet, nee, daarvoor zijn ze te fatsoenli... lees meer
-
Soms is het lekker met een open deur te beginnen: haast en ergernis zijn nauw met elkaar verbonden. Dat zeg ik met in eigen boezem gestoken hand. En ook dat het maar eens afgelopen moet zijn.
Kunnen piepkleine momenten zijn, bijvoorbeeld in de supermarkt. Ik loop met mijn w... lees meer -
Of ik iets met tuinkabouters heb, weet ik raar genoeg niet. In het begin van mijn leven in ieder geval wel. Kwam door mijn grootvader. Niet dat hij een tuinkabouter was, hij had er een paar.
-
Er wordt wat meer getrouwd. Zeg er meteen bij: lijkt het. Niet dat ik dagelijks het gemeentehuis in de gaten houd. Ik zie het hier in de straat die fotogeniek is. Niet om de haverklap, maar bij daglicht is er toch ongeveer ieder uur wel een fotograaf met een bruidspaar in de wee... lees meer
-
Er zijn van die woorden waarvan de betekenis even sterk als teer is. Mooi is dat. Kom je al gauw in de sfeer van zachte krachten. ‘Behoedzaam’ is zo’n woord. Wil best veel zeggen. Dat je voorzichtig bent bijvoorbeeld. Dat je iets wil vasthouden. Ook ergens voor zorgen. Zit er al... lees meer
-
Vaak schrijf ik over herinneringen. Als een herinnering zich voordoet, gebeurt opnieuw wat er toen gebeurde. Als het tenminste een sterke herinnering is. Zwakke herinneringen blijven vaag, meestal verbleken ze snel.
-
De praatgrage vrouw van de tijdschriftenwinkel zegt het vaker: ‘Het zijn barre tijden.’
Meestal heb ik meer haast dan me lief is, maar dat kan ik niet altijd een rol laten spelen. Wat de tijden bar maakt, moet je kunnen delen. Iedereen heeft recht op die ruimte. -
Prettige foto, met geruststellend uitstraling: premier Jetten in een Caribisch ziekenhuis, vrolijk Caribisch pyjamajasje aan, duim omhoog, omringd door vijf lachende verpleegkundigen. Allergische reactie is bezworen, geen vuiltje meer aan de lucht.
De premier was vroeg op d... lees meer -
De grote wereld geeft al veel te lang geen aanleiding tot een goed humeur, de kleine om ons heen kan dat gelukkig nog wel veroorzaken. Je kunt niet altijd zeggen waarom dat zo is, maar dat hoeft ook niet, een goed humeur is een goed humeur.
-
Het zijn golfbewegingen: ineens hebben veel mensen het erover en dan is het weer een tijdje niet aan de orde. Kort samengevat: buitenaards leven. Vaak onderwerp van gesprek tijdens het natafelen of in de late uren van een verjaardag.
-
Waar ik het hoorde, weet ik niet meer, ook niet wie het zei, het was in een radioprogramma waarin iemand ons aanraadde een dankbaarheidsdagboekje bij te houden. Twijfel er nu ineens aan of dat het woord is. Beetje log is het, tuttig ook. Waar het om gaat, is dat je aan het einde... lees meer
-
Tijdje geleden trad een vriendin van me op tegen vier jongens die in een café een man lastigvielen. Die man zag er vrouwelijk uit of zoiets, ik weet het niet zeker, in ieder geval veroorzaakte hij irritatie bij de jongens die honend begonnen te klieren.
Die vriendin stond i... lees meer -
Nooit zeg ik meer: je houdt het niet voor mogelijk! Het zijn onzinnige woorden geworden, min of meer alles is enorm mogelijk. Dacht ik toen ik las dat de echtgenote van Frans Bauer, Mariska, volgend jaar van theater naar theater trekt met een programma dat de knusse titel heeft ... lees meer
-
In de vroege ochtend zet ik de televisie haast nooit aan. Ik ben meer van de radio. Gistermorgen wel en toen ging het in het ochtendprogramma over Pim Fortuyn, 24 jaar geleden vermoord. Joost Eerdmans was gast en Ben van der Burg ook (ik kijk weinig televisie, maar zie hem érg v... lees meer