Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Weetjes

Het moppenboek is uit onze wc’s aan het verdwijnen. Ik stel dit niet zelf vast. Het is onderzocht door de supermarktketen Jumbo. Ik heb de indruk dat men zich de laatste tijd vaak buigt over alles wat met onze stoelgang te maken heeft. Misschien zegt het iets over de staat van het land. Had ik ooit een moppenboek op de wc? Ik kan het me niet voorstellen, want ik voel niet de dringende behoefte daar onbekommerd te zitten schateren. Ik lees er weleens wat, een boek of artikel vol weetjes bijvoorbeeld, niet per se weetjes die je echt moeten weten, maar die grappig zijn om bij de hand te hebben. Weetjes die ook voortkomen uit het onderzoek van Jumbo: vrouwen doen drie minuten over een grote boodschap, mannen vier tot tien minuten. Uiteraard vroegen de onderzoekers van Jumbo zich af waarom vrouwen er korter over doen. Het antwoord is verrassend simpel: ze  hebben er eerder genoeg van. Bij dit standpunt voel ik me thuis. Ik ken mannen die met gemak ruim twintig minuten op de pot zitten. Ik heb helemaal geen zin daarover na te denken, maar als je dat wel doet, ga je vurig verlangen naar een frisse wind door dat gedrag. Ander weetje: we gebruiken 25 velletjes per dag. En als het op is nemen we ons toevlucht tot – en nu komt er een woord dat ik niet kende, maar de onderzoeker van Jumbo spreekt het zomaar en hartstikke luchtig uit, hier komt het: snoetendoekjes! Ik probeer me er een voorstelling van te maken en dat lukt ook wel, maar ik weiger snoetendoekjes te combineren met de stoelgang. Soort branchevervuiling.

Columns

  • Vaak schrijf ik over herinneringen. Als een herinnering zich voordoet, gebeurt opnieuw wat er toen gebeurde. Als het tenminste een sterke herinnering is. Zwakke herinneringen blijven vaag, meestal verbleken ze snel.

  • De praatgrage vrouw van de tijdschriftenwinkel zegt het vaker: ‘Het zijn barre tijden.’
    Meestal heb ik meer haast dan me lief is, maar dat kan ik niet altijd een rol laten spelen. Wat de tijden bar maakt, moet je kunnen delen. Iedereen heeft recht op die ruimte.

  • Prettige foto, met geruststellend uitstraling: premier Jetten in een Caribisch ziekenhuis, vrolijk Caribisch pyjamajasje aan, duim omhoog, omringd door vijf lachende verpleegkundigen. Allergische reactie is bezworen, geen vuiltje meer aan de lucht.
    De premier was vroeg op d... lees meer

  • De grote wereld geeft al veel te lang geen aanleiding tot een goed humeur, de kleine om ons heen kan dat gelukkig nog wel veroorzaken. Je kunt niet altijd zeggen waarom dat zo is, maar dat hoeft ook niet, een goed humeur is een goed humeur. 

  • Het zijn golfbewegingen: ineens hebben veel mensen het erover en dan is het weer een tijdje niet aan de orde. Kort samengevat: buitenaards leven. Vaak onderwerp van gesprek tijdens het natafelen of in de late uren van een verjaardag.

  • Waar ik het hoorde, weet ik niet meer, ook niet wie het zei, het was in een radioprogramma waarin iemand ons aanraadde een dankbaarheidsdagboekje bij te houden. Twijfel er nu ineens aan of dat het woord is. Beetje log is het, tuttig ook. Waar het om gaat, is dat je aan het einde... lees meer

  • Tijdje geleden trad een vriendin van me op tegen vier jongens die in een café een man lastigvielen. Die man zag er vrouwelijk uit of zoiets, ik weet het niet zeker, in ieder geval veroorzaakte hij irritatie bij de jongens die honend begonnen te klieren.
    Die vriendin stond i... lees meer

  • Nooit zeg ik meer: je houdt het niet voor mogelijk! Het zijn onzinnige woorden geworden, min of meer alles is enorm mogelijk. Dacht ik toen ik las dat de echtgenote van Frans Bauer, Mariska, volgend jaar van theater naar theater trekt met een programma dat de knusse titel heeft ... lees meer

  • In de vroege ochtend zet ik de televisie haast nooit aan. Ik ben meer van de radio. Gistermorgen wel en toen ging het in het ochtendprogramma over Pim Fortuyn, 24 jaar geleden vermoord. Joost Eerdmans was gast en Ben van der Burg ook (ik kijk weinig televisie, maar zie hem érg v... lees meer

  • Niet verwacht dat ik nog naar de knutselfase in mijn jonge leven zou worden getorpedeerd. Was gisteren toen ik het bericht las over de wc-rol zonder kartonnen koker. Die komt eraan.
    Is zo’n ontwikkeling waarvan ik niet weet hoe ik er precies tegenover sta. Goed voor het mil... lees meer

  • ‘We leven in een vrij land, hoor!’
    Soms, vaker dan soms, hoor je dat iemand zeggen die iets doet wat je moeilijk of irritant vindt. Je zegt er wat van. En dan komt het: `We leven in een vrij land, hoor.’
    Het zou een triomfantelijke uitroep kunnen zijn, maar dat is het... lees meer

  • Op het plein waar wij hier in de buurt vanavond de doden herdenken, wordt voor of na 8 uur meestal geen toespraak gehouden. Er is plechtige muziek van een fanfare, voor de stilte de eenzame trompet, dan de stilte, daarna het Wilhelmus en vervolgens gaat iedereen weer naar huis,... lees meer

  • Heb gisteravond helaas niet kunnen kijken. Dag van de Arbeid immers en die kan erin hakken. Maar ik wist wel dat er ‘op de Belg’ een nieuwe serie begon met in de hoofdrol de legendarische Parijse commissaris Maigret.

  • Misschien is het inmiddels wel gebeurd, maar gisteren was dat nog niet het geval: dat een hoge functionaris binnen het leger komt zeggen dat het érg dom was in een brandbaar gebied met brandbaar materiaal in de weer te zijn. In weersomstandigheden die de brandbaarheid fel aanwak... lees meer

  • Vaak zijn er nieuwigheden waarvan je hard denkt: waaróm? Wat ik een tijdje uit mijn gedachten hield, is de stroopwafel met kaas. Maar soms hoor ik er mensen over práten, echt waar. En ik denk dan: een stroopwafel met stroop is toch al een klein kunstwerk. Waarom moet het meer wo... lees meer

Pagina's