Er zijn scholen die leerlingen belonen als ze op eigen kracht zijn gekomen, dus niet gebracht in de auto of bakfiets, nee, helemaal zelf, bijvoorbeeld lopend of op eigen fiets.
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Knap
Het zal niemand ontgaan zijn dat volgende week het Rijksmuseum weer opengaat. Ik verheug me erop, niet op de opening, nee zeg, maar op een bezoek. De eerste keer dat ik er kwam, was ik acht. Ik was misdienaar in de kapel van de Sint Maartenskliniek in Nijmegen en eens per jaar gingen wij, misdienaars, een dagje uit, onder leiding van een strenge non die ons op orde hield. Het misdienaarreisje. Waarschijnlijk een verdwenen woord. Het Rijksmuseum was een van de bestemmingen. Toen zag ik De Nachtwacht voor het eerst in het echt. Vanwege de naderende opening van het museum kwam ik de afgelopen weken vaak een foto tegen van het befaamde schilderij van Rembrandt en telkens besefte dat ik er niets aan vind. Dat mag niet, geloof ik, maar dat kan me niet schelen. Ik zie heus wel dat het knap is, qua licht en perspectief, maar daarmee houdt het voor mij op. Mensen kunnen het woord `knap’ gewichtig uitspreken, met een bolle a en een p die bijna uit elkaar ploft. Inderdaad, zo knáp vind ik De Nachtwacht. Ik houd erg van veel werk van Rembrandt, maar dit schilderij hoort er niet bij. Misschien begon het al tijdens het misdienaarreisje. Ik kende De Nachtwacht natuurlijk van koektrommels en geborduurde lappen achter glas, maar toen ik ervoor stond, voelde ik grimmige teleurstelling. Dat kwam ook doordat ik merkte dat iedereen om me heen - en dat waren nogal wat mensen - het schilderij vereerde. Verering is iets anders dan bewondering. Ik bewonder graag, maar kan niet goed tegen verering. Vond ik een nuttig inzicht.
Columns
-
-
Van heel veel gaat mijn hart sneller kloppen, ik mag wel zeggen min of meer ieder uur, maar van voetbal nog niet. Terwijl dat wel moet. Juichjack bij de Jumbo, ik noem maar wat. Of die oranje badjas bij Albert Heijn. Ik verlang ernaar dat ik zoiets dolgraag wil, maar dat is niet... lees meer
-
Tijdje geleden stopte een kantoorboekhandel ermee. Ik kwam er vaak. Van dat soort winkels houd ik zeer. Er met een doel heen gaan, bijvoorbeeld om een potje inkt te kopen (doe ik ontzettend graag) en dan nog even om je heen kijken. Is er nog een aantrekkelijk potlood of een opsc... lees meer
-
Net als bijna ieder kind had ik destijds veel waarom-vragen. Die vragen bleven zich ook daarna aandienen, maar naarmate je ouder wordt, houd je ze vaak voor je of probeer je die zelf te beantwoorden. Dat laatste deed je als kind niet, ook omdat je niet wist hoe dat moest, ergens... lees meer
-
De warmte, het is wat. En dan is het nog pas mei. Dinsdag was het de warmste dag in mei ooit. Informatie die je een fractie van een seconde opslaat, maar dan maakt die zich weer uit je los, omdat het veel te warm is zulke feitjes te onthouden, ook omdat je er niets mee kunt.... lees meer
-
Een van de weinige televisieprogramma waarnaar ik kijk is de quiz 2 voor 12. Er komen vragen aan de orde waarover je even nadenkt en als je het antwoord niet weet, voegt iets toe aan je algemene kennis. De geldprijzen zijn bescheiden. En er doen geen Bekende Nederlander... lees meer
-
Op zonovergoten pinkstermaandag passeerde ik de speeltuin waar we een paar dagen daarvoor waren met Kes die sinds haar vierde verjaardag vaak zegt dat ze bijna vijf is. Nu was het er druk. Toen wij er waren niet.
Het is een speeltuin waar je een kaartje voor moet kopen, dat... lees meer -
Goed uitleggen kan ik het niet, maar ik vind die foto’s van het koninklijke gezin twee keer per jaar altijd een beetje zielig. Niet de familie zelf, hoewel het bekend is dat geen van hen zin heeft in deze poespas. Dat zeggen ze natuurlijk niet, nee, daarvoor zijn ze te fatsoenli... lees meer
-
Soms is het lekker met een open deur te beginnen: haast en ergernis zijn nauw met elkaar verbonden. Dat zeg ik met in eigen boezem gestoken hand. En ook dat het maar eens afgelopen moet zijn.
Kunnen piepkleine momenten zijn, bijvoorbeeld in de supermarkt. Ik loop met mijn w... lees meer -
Of ik iets met tuinkabouters heb, weet ik raar genoeg niet. In het begin van mijn leven in ieder geval wel. Kwam door mijn grootvader. Niet dat hij een tuinkabouter was, hij had er een paar.
-
Er wordt wat meer getrouwd. Zeg er meteen bij: lijkt het. Niet dat ik dagelijks het gemeentehuis in de gaten houd. Ik zie het hier in de straat die fotogeniek is. Niet om de haverklap, maar bij daglicht is er toch ongeveer ieder uur wel een fotograaf met een bruidspaar in de wee... lees meer
-
Er zijn van die woorden waarvan de betekenis even sterk als teer is. Mooi is dat. Kom je al gauw in de sfeer van zachte krachten. ‘Behoedzaam’ is zo’n woord. Wil best veel zeggen. Dat je voorzichtig bent bijvoorbeeld. Dat je iets wil vasthouden. Ook ergens voor zorgen. Zit er al... lees meer
-
Vaak schrijf ik over herinneringen. Als een herinnering zich voordoet, gebeurt opnieuw wat er toen gebeurde. Als het tenminste een sterke herinnering is. Zwakke herinneringen blijven vaag, meestal verbleken ze snel.
-
De praatgrage vrouw van de tijdschriftenwinkel zegt het vaker: ‘Het zijn barre tijden.’
Meestal heb ik meer haast dan me lief is, maar dat kan ik niet altijd een rol laten spelen. Wat de tijden bar maakt, moet je kunnen delen. Iedereen heeft recht op die ruimte. -
Prettige foto, met geruststellend uitstraling: premier Jetten in een Caribisch ziekenhuis, vrolijk Caribisch pyjamajasje aan, duim omhoog, omringd door vijf lachende verpleegkundigen. Allergische reactie is bezworen, geen vuiltje meer aan de lucht.
De premier was vroeg op d... lees meer