Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Kleurplaat

Misschien was zaterdag de laatste mooie herfstdag. Kon nog zonder jas naar buiten. Rond het middaguur zat ik op een bank op een stil pleintje bij mij in de buurt. Meer een plantsoen dan een pleintje, hoe dan ook een plek bij uitstek om zacht weg te zinken in prettig gepeins. Uit sommige bomen maken zich af en toe bladeren los die zich licht dansend naar de begane grond bewegen. Ik besef dat het lang geleden is dat ik naar vallende bladeren keek, een gedachte waarmee ik verder weinig kan, maar die wel past bij de momenten daar in het plantsoen. Er komt een jonge vrouw met een jong meisje naast me zitten. Het meisje laat zich meteen voor de bank op haar knieën zakken en spreidt een papier voor zich uit, een kleurplaat waarop een zwaaiende Sinterklaas te zien is met om zich heen vrolijke Zwarte Pieten. Ben benieuwd naar haar kleurkeuze. De vrouw geeft haar een doos met kleurpotloden en doet haar bloedrode jasje uit. Haar armen zitten vol tatoeages. Nu zie ik dat ook haar nek is geïllustreerd. Zelf ben ik niet zo van de tatoeages, maar wie interesseert dat? We kijken elkaar aan. Ze lacht vriendelijk. Ik ook. Ze heeft een warme lach en zegt: `Vannacht begint de wintertijd.’ Haar stem hoort bij haar lach. De momenten in het stille plantsoen worden nog aangenamer. Ik zeg dat ik `wintertijd’ een mooi woord vind. Zij zegt: `Maar alleen als er een echte winter bij hoort.’ Weer lacht ze. Ik knik: `Daar heb ik zin in.’ Zij zegt: `Ik ook.’ Het is altijd lekker zin in iets te delen.  Ja, zo wil ik het noemen: lekker.

Columns

  • In de wachtruimte van de polikliniek gaat een man tegenover me zitten die eerst nijdig om zich heen heeft gekeken. Sommige mensen kunnen dat goed en lijken dat van nature te doen, overal nijdig om zich heen kijken. Misschien geeft alles daar ook wel aanleiding toe. Overal loert... lees meer

  • Terwijl ik met een kennis op straat sta te praten, zie ik vanuit een ooghoek in een etalage een affiche hangen met daarop in blije letters Lebensgefühl Österreich! Foto van zeer lachend gezicht erbij.

  • Een woord dat al vroeg in mijn kindertijd zijn intrede deed en daarna levenslang meeging, nog steeds, is `houvast’. Daar moest je voor zorgen ofgdzorgen dat er iemand was die daarvoor zorgde. Zonder houvast gaat het niet, zonder houvast ontstaat er onzekerheid of, erger nog, pan... lees meer

  • De vrouw die hier helpt het huishouden op orde te houden, komt uit Afghanistan. Al lang geleden ontsnapt aan de Taliban en ook daarom altijd in een goed humeur.

  • Vorige week schreef ik hier dat met het ingaan van de zomertijd duidelijk werd dat het jaar begint op te schieten. Meer nog heb ik het nu ik even in het dorp aan zee ben.

  • Eergisteren keek ik voorlopig voor het laatst naar De Slimste Mens. Ook omdat ik mijn gedrag tijdens zo’n quiz onuitstaanbaar vind, de hele tijd hárd antwoord geven. Ik kijk nooit alleen, wil dat die antwoorden worden gehoord.

  • Van lolligheidjes over namen houd ik helemaal niet, maar toch vind ik het plezierig dat onze minister van Verkeer Karremans heet. Oudhollandse dynamiek.
    Gisteravond stelde ik me voor dat minister Karremans vanochtend in alle vroegte bekend zou maken dat het vandaag een auto... lees meer

  • Van de beweging die Het Heilig Huwelijk heet, had ik alleen maar gehoord. Gisteren maakte deze krant er twee pagina’s voor vrij, het is dus menens: jonge mensen en misschien ook wel oudere mensen dan jonge zoeken houvast in het huwelijk waarin, kort door de bocht, de ma... lees meer

  • Dagelijks lees ik dat ik me veel moet bewegen en ook hoe. Soms word ik er onrustig van, wat door schuldgevoel komt, en dat wordt veroorzaakt door de elektrische fiets die voor het huis staat. Tegen de niet-elektrische fiets aan.
    Ik ga vier keer per week naar de fitnessclub... lees meer

  • In mijn omgeving kreunt een kleine klacht: een uur minder slaap! Er zijn ook mensen die zeggen dat er een uur wég is, maar dat is natuurlijk onzin: al die tijdsaanduidingen hebben we ooit zelf bedacht om het leven overzichtelijk te houden, zonder dat we in de gaten hebben dat he... lees meer

  • Hoewel ik warme belangstelling heb voor lentekriebels, weet ik niet meer waarom de Week van de Lentekriebels onder druk stond. Wel wie voor die druk zorgde, de conservatieve katholieke stichting Civitas Chistiana. Men was daar ongetwijfeld van mening dat God ernstige bezwaren ha... lees meer

  • Omdat ik niets lang geleden vind, kan ik vaak niet zeggen hoe lang geleden ik iets meemaakte wat ik me nog steeds herinner. Herinneringen maken momenten van toen tot momenten van nu.
    Was een regenachtige namiddag in de herfst. Ik moest in een radiostudio zijn, in Amsterdam,... lees meer

  • Van geld heb ik geen of weinig verstand. Kreeg ik van huis uit mee. Mijn ouders bleven hechten aan huurwoningen en toen ze een koophuis kregen aangeboden, prachtig huis, unieke ligging, hadden ze geen zin daarover na te denken, wat door mijn vader kwam. Die zei: `Moet ik op zo’n... lees meer

  • Je staat er niet bij stil, maar misschien ligt het voor de hand dat veel mensen weg willen, uit Nederland, uit Europa. Zal het zelf niet doen, wat geen hárd standpunt is, maar dacht er wel over na, toen ik las over Emigratiebeurs, afgelopen weekend in Utrecht.

  • Onrust in de straat. In een groot gedeelte hebben de fietsen een sticker op het stuur gekregen. Die moeten elders worden gezet. Als dat niet gebeurt, gaan ze naar een vreemd opslaggebied, ver buiten de stad. Daar stopt geen openbaar vervoer. Als je er wilt komen, is dat, wat we... lees meer

Pagina's