Van het hoogste belang is dus het snoer waaraan die kleine nepkaarsjes zitten, enorm efficiënt op te rollen. Geen risico nemen. Ik zeg er zelfs bij: `Voordat we het in de gaten hebben, is het december en staan we de kerstboom weer op te tuigen. En als we dan een uur bezig zijn d... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Luidspreker
Het was een nogal, wat zal ik zeggen, ja een vermoeid busje. Dat kon ik nog net zien toen het gisteren door mijn straat reed, veel te snel voor het doel waarom het busje in beweging was gekomen. Op het dak ervan was immers een grote luidspreker bevestigd, waaruit hard een wervende stem klonk die iets in ons stemgedrag wilde stimuleren, een politieke partij dus. Op het busje waren affiches geplakt. Ook dat had ik nog net kunnen zien. Maar welke partij en wat de partij beoogde, geen idee. Daarvoor had de chauffeur te veel haast. Het is niet erg, maar wel nutteloos. Waarom is het vermoeide voertuig gemobiliseerd? De achterliggende gedachte kan toch niet zijn: als we maar de straat op zijn geweest. Dat hoorde je de laatste dagen immers vaak, politici die zeiden dat het hoogst belangrijk was dat ze de stráát op gingen. De heer Samsom zei dat hij en zijn partijgenoten ruim een miljoen gesprekken had gevoerd. Op straat dus. Tijdens deze campagne. Het is een andere manier van de straat op gaan dan het busje gistermiddag. Maar misschien is het een goed doordachte daad: dat ik bij de buurvrouw aanbel en vraag of ze dat busje heeft gezien en of zij misschien weet welke partij het heeft ingezet. Misschien weet ze dat en gaan we een klein gesprek aan over die partij. Misschien denk ik zelf na dat gesprekje, ja, die partij heeft wel wat. Maar ik heb niet bij de buurvrouw aangebeld, althans niet daarvoor. Dadelijk loop ik als democraat wat onbestemd naar het stemlokaal. Is me nog nooit overkomen. Altijd ging ik met gebalde vuisten en opgeheven hoofd het stemhokje in. Nu dus niet. Maar ik keer niet om, ik zet door.
Columns
-
-
Boven een artikel in deze krant zie ik zaterdag staan: Invoering vuurwerkverbod kent nog haken en ogen.
-
Herhaling kan een zekere orde ondersteunen, overzicht bewerkstelligen en heeft daarom in veel gevallen iets geruststellends. Soms heeft die herhaling een tragische uitstraling, zonder dat ik kan uitleggen hoezo.
-
Vuilniszak!
Met dat woord schoot ik gistermorgen vroeg wakker. En meteen betreurde ik dat: niet echt een woord om de eerste ochtend van het nieuwe jaar mee te beginnen. Gráág ander woord, sterrenhemel of uitzicht, ik noem maar wat, of lentebries. Omhelzing! Er zijn er zo ve... lees meer -
Is een traditie geworden: op de laatste dag van het jaar koop ik een boek waarvan ik denk dat het past in mijn gedachten over de afgelopen 12 maanden en die over het nieuwe lange jaar dat morgen begint.
Ik denk dat het het laatste boek van de Vlaamse psychiater Dirk De Wach... lees meer -
Even terug naar zondag. Heb net mijn column klaar. Een vriend belt: `Je bent zeker een nieuwe column aan het schrijven.’
Ik begrijp wat hij bedoelt, zeg dat ik er nog niet aan toe ben.
Zojuist is bekendgemaakt dat Brigitte Bardot is overleden. De laatste jaren dacht ik... lees meer -
Wat me altijd prima bevalt is wanneer sportverslaggevers de gedachten weergeven van de sporters van wie ze prestaties volgen. Dus over een voetballer die scoort: `Hij dacht aan zijn vader die net uit het ziekenhuis ontslagen is.’
-
De meeste woorden die met de winter te maken hebben, hoor ik graag. Bijvoorbeeld: ijspret. Of: de ijzers, in de zin `Nederland bindt de ijzers onder’. Op eerste kerstdag bleef het stil, maar gisteren was het kersen plukken.
De Winterswijkse IJsvereniging hoort natuurlijk oo... lees meer -
Daar heb ik helemaal geen zin in!
Dacht ik gisterochtend toen ik deze krant slordig had opengeslagen en meteen bij een foto terechtkwam waarop Barry Madelener te zien is. Wie? Barry Madlener! Was PVV-minister van Infrastructuur en heeft ervoor gezorgd dat er op, ik meen, vi... lees meer -
Misschien maak ik het mezelf wijs, maar ik ben ervan overtuigd dat ik gevoelig ben voor kleine signalen, signalen die verschillend van uitstraling zijn. Ook in de persoonlijke sfeer en daar teken ik meteen bij aan dat die gevoeligheid voor- en nadelen heeft. Maar daar heb ik het... lees meer
-
Dikke kranten liggen op tafel, dikke tijdschriften, dubbelnummers zoals altijd op het einde van het jaar. Ik laveer tussen alle tips voor de kerstdagen door, vraag me af hoe we ooit op eigen kracht die dagen doorkwamen, en lees luchtig alle interviews met bekende en minder beken... lees meer
-
Stom dat ik er nog steeds vaag verontschuldigend over doe. Gisteren zette ik hem vlak voor vertrek op tafel en voelde dat ik er raar naar wees. In mijn gezelschap werd er ernstig geknikt. Ze vonden dat ik gelijk had. Vind ik zelf ook, maar ga er nog onhandig mee om.
De fiet... lees meer -
Vorige week dinsdag was ik jarig. Aan die dag besteed ik meestal nauwelijks aandacht. Wel heb ik dierbaren die attenter zijn dan ik en mij een feestelijke kaart sturen, van papier, bedoel ik. Die liggen dan op de deurmat, een tafereel dat dankbaar stemt.
Velen van ons verl... lees meer -
Al vaker beweer ik het, maar telkens herhaal ik het met genoegen: voor nieuwe verhalen en onverwachte belevenissen en avonturen, hoef je maar de straat op te gaan en je wordt op je wenken bediend. Natuurlijk wel goed kijken en luisteren, niet de hele tijd het mobieltje bestudere... lees meer
-
Verstandig heb ik altijd een moeilijk woord gevonden. Niet moeilijk omdat het woord niet te begrijpen is, maar waarvoor het staat. In mijn opvoeding hoorde ik het vaker dan ik kon verwerken.
“Doe wel verstandig.” Mijn moeder zei dat bijvoorbeeld wanneer ik naar een feest gi... lees meer