Misschien is de tijd er nog niet rijp voor. Kan ook zijn dat het een gepasseerd station is. Ik heb het over een ministerie waarvan ik weleens droomde, een droom die ik me bleef herinneren: het Ministerie van Emotionele Zaken. De bewindspersoon die over dat ministerie gaat, moet... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Spannend
Hoe word je spannend? En hoe blijf je het? Vind je het alleen zelf? Of vinden anderen het ook van je? Deze vragen achtervolgen me een beetje sinds ik gisterochtend in Vandaag de Dag hoorde dat Willibrord Frequin een nieuw programma voorbereidt dat Spannende vrouwen heet. Ik wist niet dat Willibrord Frequin nog actief was en weet ook niet of ik daar blij mee ben. Hij maakt het samen met Kim Kötter. Zij was het ook die het gisteren in Vandaag de Dag bekendmaakte. Ze kon of wilde er verder niets over zeggen, want het project was nog in ontwikkeling. Ik zal die uitzendingen niet zien, maar toch houdt de kwestie me dus bezig. Spannende vrouwen. Er zijn natuurlijk ook spannende mannen. Ik heb me nooit afgevraagd of ik dat ben, maar ineens doe ik dat wel. Zijn het handelingen? Of uitstraling? Of een dekselse combinatie daarvan? Ik lees dat iemand die vandaag geboren wordt, ruim over de honderd kan worden. Volgende week begint daar een serie over op televisie (titel: Eeuwig Jong). Gisteren sprak ik een vriend die pas zijn baan kwijt was. Hij veronderstelde met tegenzin dat hij nu niet `meer aan de bak’ zou komen, want hij is begin vijftig. Ja, dan ben je oud in onze samenleving. Ik kan dat niet begrijpen, ook al doe ik er mijn best voor. Zelf heb ik overigens makkelijk praten, want ik heb een vak waarvoor je nooit te oud kan zijn, behalve natuurlijk wanneer je niet meer weet wie je bent. Maar anders rest je niets anders dan spannend te worden. Of als je dat al bent, nóg spannender. Dat is dan tenminste iets.
Columns
-
-
Bijna overal waar ik moet zijn, ben ik te vroeg. Komt doordat ik niet te laat wil komen. Voor de zekerheid bovendien: dan bén ik er alvast, is dáár tenminste niets tussen gekomen.
Nu in het ziekenhuis, voor een onderzoek dat ik vaker had. Ze willen daar graag dat je je meld... lees meer -
Het hád wat, in de rij staan voor een theater of concertzaal. We deelden de vrolijke, spannende, verbijsterende sensatie die we dadelijk gingen meemaken. Ik houd niet zo van het woord voorpret, maar zoiets was het wel.
Maar we kunnen niet zo goed meer tegen voorpret, het mo... lees meer -
In deze krant las ik gisteren in de column van Kitty Herwijer dat diensplicht goed is voor het psychisch welzijn van jongeren. Het stond er zelfs boven waardoor die woorden op de vroege maandagochtend niet mis waren.
In het coalitieakkoord is wat geschreven over een selecti... lees meer -
Hoewel ik Nederland geen gaaf land vind, houd ik er wel van. De typering `gaaf land’ krijg ik niet uit mijn hoofd, waarschijnlijk omdat ik zo verbaasd was dat Mark Rutte er destijds mee kwam, zonder met de ogen te knipperen.
-
Soms is het lastig, maar vaak ook grappig: heel veel zie ik meteen ontzettend concreet voor me. Lekkende Kamerleden bijvoorbeeld. Zo worden genoemd, onze volksvertegenwoordigers die vertrouwelijk informatie niet voor zich kunnen houden en stiekem De Telegraaf bellen: lekkende Ka... lees meer
-
Graag maakte ik mee dat het anders was, maar dat gebeurt niet: voor de simpelste karweitjes in huis moet ik hulp vragen of een ontzéttend duidelijk en door en door hanteerbaar advies. Ga ik bijvoorbeeld naar mijn bevriende buurman. Of er komt een vakman die met één vinger één di... lees meer
-
Morgen horen we waar de coalitiepartners uit zijn gekomen en op wat, hoe het regeerakkoord eruitziet. En wat het motto is. Hoort erbij, maar van de motto’s uit het verleden herinner ik me er geen een, waarschijnlijk doordat woorden die uiteindelijk niets betekenen, enorm vergeet... lees meer
-
Benieuwd hoe zoiets gaat: min of meer dagelijks eet ik een boterham met pindakaas (met sambal en gefrituurde uitjes) en op een dag vind ik of proef ik dat er iets met die pindakaas aan de hand is, de smaak is anders. Maar hoe anders kan ik niet precies zeggen, maar ánders.
-
De week begon gisteren met Grote Woorden. Op weg naar een regeerakkoord, bedoel ik. De week kreeg meteen ook een naam: De Week van de Waarheid. Moet je altijd voorzichtig mee zijn, soms laat de waarheid zich niet in een week vangen, maar oké, je mag best hoog inzetten.
-
Een vriend van me en zijn vrouw hebben een populair café in de hoofdstad. Het is er altijd vol en heftig. Hun vrije tijd brengen ze vooral door in een huisje op of naast de Veluwe.
-
Drukke, vrolijk receptie, aangename ruimte, ruisende gesprekken, ik maak het meteen allemaal mee wanneer ik binnenkom, maar toch: lichte paniek. In mij gromt best hard de vraag hoe ik het allemaal ga redden.
Ah, gelukkig, daar zie ik een vrouw die ik ken, een baken in deze... lees meer -
Je hebt bijvoorbeeld een boek gekocht. Je zegt erbij dat het een cadeau is.
`Zal ik het leuk voor u inpakken?’ -
Met veel van wat het leven aangenamer kan maken, gaat het bergafwaarts. Dat besef je zeker in de schrale januarimaand. Je krijgt steeds minder zin de deur uit te gaan.
Er is een branche die geen last heeft van deze tijd: de koffietenten. Dinsdag las ik er een groot stuk ove... lees meer -
Je zit in een café met een vriend te praten en ineens zet de ober een schaaltje met noten op tafel, van die noten die na een uitvaart `luxe noten’ heten. De ober zegt: `Wat te knabbelen voor de heren.’
Sympathiek gebaar, zeker in de schrale januarimaand, maar toch huiver ik... lees meer