Terwijl ik met een kennis op straat sta te praten, zie ik vanuit een ooghoek in een etalage een affiche hangen met daarop in blije letters Lebensgefühl Österreich! Foto van zeer lachend gezicht erbij.
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Welp
Terwijl ik meeleef met de vraag of de wolf terug is in Nederland, rook ik ineens carbolineum. Ik bevind me in een omgeving waarin niets met dit product is bewerkt, nee, het is de geur van een herinnering. Ik kijk even over mijn schouder en ben ongeveer vijftig jaar terug in mijn leven, in de tijd dat ik welp was, een jonge wolf dus, een kleine padvinder. Twee keer per week kwamen we bijeen op de ruime zolder van een clubhuis. Beneden huisden de oudere padvinders, de verkenners, jongens met stoere hoeden, wij waren daar nog lang niet aan toe, vandaar de zolder. En dáár rook het zwaar naar carbolineum. Ik ben niet lang welp geweest en aan de periode denk ik niet met genoegen terug. Toen ik erbij ging, vond ik het spannend, vooral het kopen van het uniform, samen met mijn moeder. Ik geloof dat ik dacht: nu hoor ik ergens bij. Dat wilde daarvoor niet zo goed lukken. Al gauw merkte ik echter dat ik in groepsverband niet op mijn plaats was. Bovendien raakte ik niet overtuigd van het nut van standaardhandelingen, zoals het salueren of op je hurken zitten om te luisteren naar de akela. Ik voelde er geen woedend verzet tegen, maar ze verscherpten het gevoel ergens niet thuis te zijn. Pas nu besef ik dat de geur van carbolineum dat gevoel telkens weer opnieuw verlevendigt. Ik wist niet waardoor het kwam. Nu wel, nu de wolf misschien sluipend terugkeert in Nederland. Ik sluit mijn ogen en het is een heldere winternacht, volle maan en in de verte klinkt gehuil. Heeft niets met gevaar te maken, maar met melancholie.
Columns
-
-
Een woord dat al vroeg in mijn kindertijd zijn intrede deed en daarna levenslang meeging, nog steeds, is `houvast’. Daar moest je voor zorgen ofgdzorgen dat er iemand was die daarvoor zorgde. Zonder houvast gaat het niet, zonder houvast ontstaat er onzekerheid of, erger nog, pan... lees meer
-
De vrouw die hier helpt het huishouden op orde te houden, komt uit Afghanistan. Al lang geleden ontsnapt aan de Taliban en ook daarom altijd in een goed humeur.
-
Vorige week schreef ik hier dat met het ingaan van de zomertijd duidelijk werd dat het jaar begint op te schieten. Meer nog heb ik het nu ik even in het dorp aan zee ben.
-
Eergisteren keek ik voorlopig voor het laatst naar De Slimste Mens. Ook omdat ik mijn gedrag tijdens zo’n quiz onuitstaanbaar vind, de hele tijd hárd antwoord geven. Ik kijk nooit alleen, wil dat die antwoorden worden gehoord.
-
Van lolligheidjes over namen houd ik helemaal niet, maar toch vind ik het plezierig dat onze minister van Verkeer Karremans heet. Oudhollandse dynamiek.
Gisteravond stelde ik me voor dat minister Karremans vanochtend in alle vroegte bekend zou maken dat het vandaag een auto... lees meer -
Van de beweging die Het Heilig Huwelijk heet, had ik alleen maar gehoord. Gisteren maakte deze krant er twee pagina’s voor vrij, het is dus menens: jonge mensen en misschien ook wel oudere mensen dan jonge zoeken houvast in het huwelijk waarin, kort door de bocht, de ma... lees meer
-
Dagelijks lees ik dat ik me veel moet bewegen en ook hoe. Soms word ik er onrustig van, wat door schuldgevoel komt, en dat wordt veroorzaakt door de elektrische fiets die voor het huis staat. Tegen de niet-elektrische fiets aan.
Ik ga vier keer per week naar de fitnessclub... lees meer -
In mijn omgeving kreunt een kleine klacht: een uur minder slaap! Er zijn ook mensen die zeggen dat er een uur wég is, maar dat is natuurlijk onzin: al die tijdsaanduidingen hebben we ooit zelf bedacht om het leven overzichtelijk te houden, zonder dat we in de gaten hebben dat he... lees meer
-
Hoewel ik warme belangstelling heb voor lentekriebels, weet ik niet meer waarom de Week van de Lentekriebels onder druk stond. Wel wie voor die druk zorgde, de conservatieve katholieke stichting Civitas Chistiana. Men was daar ongetwijfeld van mening dat God ernstige bezwaren ha... lees meer
-
Omdat ik niets lang geleden vind, kan ik vaak niet zeggen hoe lang geleden ik iets meemaakte wat ik me nog steeds herinner. Herinneringen maken momenten van toen tot momenten van nu.
Was een regenachtige namiddag in de herfst. Ik moest in een radiostudio zijn, in Amsterdam,... lees meer -
Van geld heb ik geen of weinig verstand. Kreeg ik van huis uit mee. Mijn ouders bleven hechten aan huurwoningen en toen ze een koophuis kregen aangeboden, prachtig huis, unieke ligging, hadden ze geen zin daarover na te denken, wat door mijn vader kwam. Die zei: `Moet ik op zo’n... lees meer
-
Je staat er niet bij stil, maar misschien ligt het voor de hand dat veel mensen weg willen, uit Nederland, uit Europa. Zal het zelf niet doen, wat geen hárd standpunt is, maar dacht er wel over na, toen ik las over Emigratiebeurs, afgelopen weekend in Utrecht.
-
Onrust in de straat. In een groot gedeelte hebben de fietsen een sticker op het stuur gekregen. Die moeten elders worden gezet. Als dat niet gebeurt, gaan ze naar een vreemd opslaggebied, ver buiten de stad. Daar stopt geen openbaar vervoer. Als je er wilt komen, is dat, wat we... lees meer
-
De belangrijkste en moeilijkste vraag die we ons kunnen stellen is hoe te leven. Die vraag is niet te beantwoorden, anders zou de wereld er anders uitzien. Maar je kunt wel in de buurt komen van een antwoord dat niet bestaat.