Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Amanda

Afgelopen weekend logeerde ik in een hotel in Wépion, België, een soort villa, acht kamers. Op iedere kamer ligt een map met nuttige informatie over het hotel. En in de inleiding staat dat er veel bekende mensen hebben gelogeerd. De meeste namen zeiden me niets, maar eentje wel: Amanda Lear! In de jaren zeventig volgde ik haar met warme belangstelling (blinde lust!), niet alleen omdat ze in het gevolg zat van Salvador Dali. Ze zong nogal fascinerend, met een donkere stem. Sommige mensen zeiden dat ze een man was, maar de vrienden met wie ik naar Toppop leek, wisten wel beter. Amanda Lear was héél veel, maar géén man! Het was met name het lied Enigma waarvan we geen genoeg konden krijgen: Give a bit of hmm to me and I give a bit of hmm to you. Zulke liedjes worden helaas niet meer gemaakt. Jaren later zag ik in Parijs in een galerie schilderijen van Amanda Lear en een eindje verder hing er in de etalage van een boekhandel een chique affiche waarop stond dat volgende week Amanda Lear hier haar poëziebundel zou presenteren. Aan de overkant werd een futuristische flat gebouwd. Misschien was Amanda Lear wel de architect daarvan. Wéér gonsde Amanda Lear wild door me heen, net als in de jaren zeventig. En afgelopen weekend weer! Bijvoorbeeld toen ik in bad lag. Had in dit bad ook? Ik had zin om met de vrouw van de receptie over Amanda Lear te praten, maar kon alleen maar schor haar naam stamelen. Moest ik vragen hoe ze was? De vrouw zei: `En vorige week Gérard Depardieu.’ Verstoord haalde ik mijn schouders op.

Columns

  • Graag herhaal ik hier dat niets lang geleden is. Ik heb het niet over de oertijd, nee, over het leven dat je leeft. Misschien moet ik voor mezelf spreken: mijn leven.

  • Wanneer een zeer Bekende Nederlander is overleden, tuimelen de mooie woorden onstuitbaar over elkaar heen, soms zo intens dat je voorzichtig denkt: een onsje minder mag ook wel, er was ook een andere kant.

  • Politici en hun muzikale voorkeur, interessant om daar kennis van te nemen, maar meestal weten we er niets van.
    Dacht eraan toen zaterdag de Japanse premier, Sanae Takaichi, de Engelse hardrockband Deep Purple bezocht. De musici, allemaal enorm pensioengerechtigd, geven dez... lees meer

  • Hoewel het allemaal niet handig is, moeten we de komende dagen maar niet meer zeuren over het bezoek van onze majesteiten aan de Amerikaanse president.

  • Zorgwekkend geluid in de vroege ochtend. Komt van de straat. Ben bezig wakker te worden en dat doe ik met lichte tegenzin. Het zorgwekkende geluid alarmeert me.

  • In de wachtruimte van de polikliniek gaat een man tegenover me zitten die eerst nijdig om zich heen heeft gekeken. Sommige mensen kunnen dat goed en lijken dat van nature te doen, overal nijdig om zich heen kijken. Misschien geeft alles daar ook wel aanleiding toe. Overal loert... lees meer

  • Terwijl ik met een kennis op straat sta te praten, zie ik vanuit een ooghoek in een etalage een affiche hangen met daarop in blije letters Lebensgefühl Österreich! Foto van zeer lachend gezicht erbij.

  • Een woord dat al vroeg in mijn kindertijd zijn intrede deed en daarna levenslang meeging, nog steeds, is `houvast’. Daar moest je voor zorgen ofgdzorgen dat er iemand was die daarvoor zorgde. Zonder houvast gaat het niet, zonder houvast ontstaat er onzekerheid of, erger nog, pan... lees meer

  • De vrouw die hier helpt het huishouden op orde te houden, komt uit Afghanistan. Al lang geleden ontsnapt aan de Taliban en ook daarom altijd in een goed humeur.

  • Vorige week schreef ik hier dat met het ingaan van de zomertijd duidelijk werd dat het jaar begint op te schieten. Meer nog heb ik het nu ik even in het dorp aan zee ben.

  • Eergisteren keek ik voorlopig voor het laatst naar De Slimste Mens. Ook omdat ik mijn gedrag tijdens zo’n quiz onuitstaanbaar vind, de hele tijd hárd antwoord geven. Ik kijk nooit alleen, wil dat die antwoorden worden gehoord.

  • Van lolligheidjes over namen houd ik helemaal niet, maar toch vind ik het plezierig dat onze minister van Verkeer Karremans heet. Oudhollandse dynamiek.
    Gisteravond stelde ik me voor dat minister Karremans vanochtend in alle vroegte bekend zou maken dat het vandaag een auto... lees meer

  • Van de beweging die Het Heilig Huwelijk heet, had ik alleen maar gehoord. Gisteren maakte deze krant er twee pagina’s voor vrij, het is dus menens: jonge mensen en misschien ook wel oudere mensen dan jonge zoeken houvast in het huwelijk waarin, kort door de bocht, de ma... lees meer

  • Dagelijks lees ik dat ik me veel moet bewegen en ook hoe. Soms word ik er onrustig van, wat door schuldgevoel komt, en dat wordt veroorzaakt door de elektrische fiets die voor het huis staat. Tegen de niet-elektrische fiets aan.
    Ik ga vier keer per week naar de fitnessclub... lees meer

  • In mijn omgeving kreunt een kleine klacht: een uur minder slaap! Er zijn ook mensen die zeggen dat er een uur wég is, maar dat is natuurlijk onzin: al die tijdsaanduidingen hebben we ooit zelf bedacht om het leven overzichtelijk te houden, zonder dat we in de gaten hebben dat he... lees meer

Pagina's