In mijn omgeving zie ik er geen, ik ken ook niemand die er weleens heen gaat: de sloopkamer. Misschien heet het anders, maar die term kwam ik tegen toen ik er voor het eerst over las.
Tegen betaling kun je servies, kleine meubels, apparatuur kapot gooien. Het doel is dat je... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Uitkijken
Op openbare plekken en in openbare ruimtes wordt de laatste tijd erg vaak omgeroepen dat er zakkenrollers actief zijn. Dus uitkijken geblazen. Wordt zo vaak omgeroepen dat ik het idee krijg dat iedereen er een kan zijn. Ik voel dan onmiddellijk op de plek waar mijn portefeuille zit. In mijn binnenzak. Die is één keer gerold, ruim tien jaar geleden. In de trein was dat, waarschijnlijk tijdens het uitstappen. Ik ging dat op het politiebureau vertellen en daarna bood de agent van dienst mij slachtofferhulp aan. Dat aanbod vond ik sympathiek, maar toch ging ik er niet op in. Ik was wel een soort slachtoffer, maar de roof had me niet in psychische nood gebracht. Lastig was het wel, want ik ben iemand met een portefeuille met `alles erin’. Dat is nog steeds zo, daarom voel ik dus even als er wordt omgeroepen dat er zakkenrollers aan het werk zijn. Vervolgens kijk ik om me heen of ik er een zie, maar ja, hoe herken je een zakkenroller? Hoe weten mensen dat ik er geen ben? Ik kan hier wel noteren dat ik niet weet hoe het moet en dat ik wanneer ik het zou proberen, meteen door de man viel, maar ik geloof niet dat ik dat uitstraal. Volgens mij doet een beetje zakkenroller enorm zijn best eruit te zien als iemand die het niet in zijn hoofd haalt zakken te rollen. Hoe doe je dat? Zou het niet weten. Ik steek mijn handen in ieder geval diep in mijn zakken, want met losse handen begint het allemaal. Dan ga ik ver van mensen uit de buurt staan en zorg ervoor dat ik diep in gedachten verzonken raak. Is ook wel aangenaam.
Columns
-
-
Gisterochtend omhelsde deze krant me met een geruststellende foto: een tevreden breiende man. Boven het artikel stond `De tijd verdrijven met breien’. Alles wat ik daaronder las straalde kalmte uit. Zoals je op een prille windstille zomerochtend naar haast rimpelloos water kijkt... lees meer
-
De typering `een verward persoon’ kan ik verwarrend vinden. Je weet niet altijd of je met zo iemand te maken hebt. Soms is het duidelijk: de verwarde persoon loopt schreeuwend of luid pratend over de stoep, wild gebaren makend, lijkt zich niet van een omgeving bewust. Er is een... lees meer
-
Soms kan koffie er zwaar in gaan hangen. Gistermiddag stond de loodgieter voor de deur. Hij zei dat ik bofte dat hij een gaatje had kunnen vinden, want het was `een gekkenhuis’.
Ik ben een groot voorstander van loodgieters die gaatjes kunnen vinden. Ik had immers ook last... lees meer -
Mooi en belangrijk woord: bezield. Hoewel `ziel’ een ingewikkeld begrip is, begrijpen we toch wat er met bezield wordt bedoeld. Bijvoorbeeld: er leeft iets veelomvattends in je en dat wil je delen en je hoopt vurig dat het anderen net zo vervult als jou.
-
Veel sporten kunnen het leven leuker maken. Jammer dat de Winterspelen voorbij zijn. Je kunt prettig verslaafd raken aan de spanning, de triomfen en de tranen die daarbij horen.
De orde dag wordt weer anders. Dadelijk de probeerploeg op het bordes, De heer Jetten gun ik mee... lees meer -
Veel Dick Schoof wat de klok slaat deze dagen. Zijn afscheid. Afscheid van een van de miezerigste parlementaire periodes sinds ik weet niet hoe lang.
Van wie nemen we afscheid, behalve van een wat formele, plichtsgetrouwe man. Ik weet het niet. Misschien is het een goed be... lees meer -
Mijn moeder bleef haar hele leven lang `radiogids’ zeggen. Tegen het omroepblad dus. Weet niet eens of het zo heet, omroepblad, maar bij ons thuis was dat de KRO-gids.
-
Net iets te lang ging het deze week over Nathalie van Berkel die staatssecretaris zou worden. Leugentje gooide roet in het eten. Ze verlaat nu ook de Tweede Kamer. Dat laatste licht Rob Jetten toe, die nog steeds beóógd premier wordt genoemd, terwijl hij dat over een paar dagen... lees meer
-
Weten nog veel mensen dat het vandaag Aswoensdag is? In mijn directe omgeving niemand! Zelf ben ik even terug in mijn kindertijd in het rooms-katholieke Nijmegen waar duchtig carnaval werd gevierd, terwijl niemand moeilijk deed over deze dag. In de vroege ochtend zat de kerk al... lees meer
-
Een sportprestatie als kunstwerk. Je moet daarin selectief zijn. Of moet, niets moet, maar het gaat er wel naar het unieke te blijven zoeken. Doelpunt van Marco van Basten bijvoorbeeld, 1988, in de EK-finale tegen de Sovjet-Unie. Ja, ik bedoel van die momenten die je meteen te b... lees meer
-
Zeker weten doe ik het niet, maar iets in mij zegt dat ik niet alsnóg gevraagd word als Minister van Emotionele Zaken. Over een week staat `de ploeg’ op het koninklijk bordes, popelend `de klus’ te klaren en daar denkt vast niemand aan het balletje dat ik misschien iets te wijsn... lees meer
-
Wist niet dat het hebben van rood haar nog een kwestie was. Kleine kwestie, dat wel. Er verscheen een boek over, van Rosie Coetsier. Titel vind ik beetje ongemakkelijk: De waarheid over roodharigen ontkruld.
Boek las ik niet, wel erover, maar concentratie bleek nie... lees meer -
Voor de liefhebber is het een drukke dag vandaag. Eerst laat je hier en daar wat rozen bezorgen, met een kaartje erbij waarop je wat spannende Valentijnswoorden schrijft. En daarna trek je je carnavalskostuum aan (een uitmuntend clownspak dit jaar) en dan dans je de straat op, m... lees meer
-
Dat is nu precies wat de koning moet doen: namens ons allemaal in een sportief toptrainingspak op de tribune lekker staan juichen. Uit zijn dak gaan, zoals de oer-Hollandse uitdrukking luidt. Supporter tussen de supporters. Zijn rol is een verbindende. Nou, die vervult hij daar... lees meer