Het zijn golfbewegingen: ineens hebben veel mensen het erover en dan is het weer een tijdje niet aan de orde. Kort samengevat: buitenaards leven. Vaak onderwerp van gesprek tijdens het natafelen of in de late uren van een verjaardag.
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Verschijnselen
Over het weer praat ik niet graag. En klagen is helemaal uitgesloten. Ik ken mensen die eerst een halve zomer lang zeurden dat het te koud was en toen was het ineens weer te warm. Kom op zeg. Wel let ik graag op opvallende verschijnselen die met het weer te maken hebben, verschijnselen in de strikt persoonlijke sfeer. Zo kwam ik deze week een vriend tegen die ik niet herkende. Hij zat op de fiets, ik zat op de fiets, we reden door een stille straat, ik zag hem in de niet zo verre verte naderen en dacht alleen maar: hé, een fietser. Toen we elkaar bijna passeerden, stak hij een hand omhoog en riep mijn naam. Nu moet ik erbij zeggen dat die vriend in een rockband speelt en daar kleedt hij zich naar, ook als hij niet op het podium staat. Altijd slangenleren laarzen, strakke pakken, aanwezige overhemden, zonnebril. Toen ik hem herkende daar op de fiets, snapte ik waarom ik hem zo láát herkende. Hij had uitermate rare zomerkleding aan, een Bulgaarse korte kleuterbroek en daarboven iets wat bij die broek paste, muisgrijs van kleur, een soort speelpakje, ik heb er geen ander woord voor. Normaal stopt hij altijd om een praatje te maken, maar nu niet. En eerlijk gezegd was ik daar blij om, want ik had er iets over moeten zeggen, over die kleding dus. Ik kon echt niet net doen alsof het me niet opviel. Niet dat het een belangrijk gesprek zou worden, maar ik wist bijvoorbeeld niet hoe ik moest beginnen, vooral omdat het weer voor mij dus geen onderwerp is. `Wanneer gaan jullie weer optreden?’ is een matige opening.
Columns
-
-
Waar ik het hoorde, weet ik niet meer, ook niet wie het zei, het was in een radioprogramma waarin iemand ons aanraadde een dankbaarheidsdagboekje bij te houden. Twijfel er nu ineens aan of dat het woord is. Beetje log is het, tuttig ook. Waar het om gaat, is dat je aan het einde... lees meer
-
Tijdje geleden trad een vriendin van me op tegen vier jongens die in een café een man lastigvielen. Die man zag er vrouwelijk uit of zoiets, ik weet het niet zeker, in ieder geval veroorzaakte hij irritatie bij de jongens die honend begonnen te klieren.
Die vriendin stond i... lees meer -
Nooit zeg ik meer: je houdt het niet voor mogelijk! Het zijn onzinnige woorden geworden, min of meer alles is enorm mogelijk. Dacht ik toen ik las dat de echtgenote van Frans Bauer, Mariska, volgend jaar van theater naar theater trekt met een programma dat de knusse titel heeft ... lees meer
-
In de vroege ochtend zet ik de televisie haast nooit aan. Ik ben meer van de radio. Gistermorgen wel en toen ging het in het ochtendprogramma over Pim Fortuyn, 24 jaar geleden vermoord. Joost Eerdmans was gast en Ben van der Burg ook (ik kijk weinig televisie, maar zie hem érg v... lees meer
-
Niet verwacht dat ik nog naar de knutselfase in mijn jonge leven zou worden getorpedeerd. Was gisteren toen ik het bericht las over de wc-rol zonder kartonnen koker. Die komt eraan.
Is zo’n ontwikkeling waarvan ik niet weet hoe ik er precies tegenover sta. Goed voor het mil... lees meer -
‘We leven in een vrij land, hoor!’
Soms, vaker dan soms, hoor je dat iemand zeggen die iets doet wat je moeilijk of irritant vindt. Je zegt er wat van. En dan komt het: `We leven in een vrij land, hoor.’
Het zou een triomfantelijke uitroep kunnen zijn, maar dat is het... lees meer -
Op het plein waar wij hier in de buurt vanavond de doden herdenken, wordt voor of na 8 uur meestal geen toespraak gehouden. Er is plechtige muziek van een fanfare, voor de stilte de eenzame trompet, dan de stilte, daarna het Wilhelmus en vervolgens gaat iedereen weer naar huis,... lees meer
-
Heb gisteravond helaas niet kunnen kijken. Dag van de Arbeid immers en die kan erin hakken. Maar ik wist wel dat er ‘op de Belg’ een nieuwe serie begon met in de hoofdrol de legendarische Parijse commissaris Maigret.
-
Misschien is het inmiddels wel gebeurd, maar gisteren was dat nog niet het geval: dat een hoge functionaris binnen het leger komt zeggen dat het érg dom was in een brandbaar gebied met brandbaar materiaal in de weer te zijn. In weersomstandigheden die de brandbaarheid fel aanwak... lees meer
-
Vaak zijn er nieuwigheden waarvan je hard denkt: waaróm? Wat ik een tijdje uit mijn gedachten hield, is de stroopwafel met kaas. Maar soms hoor ik er mensen over práten, echt waar. En ik denk dan: een stroopwafel met stroop is toch al een klein kunstwerk. Waarom moet het meer wo... lees meer
-
In de digitale reclame zat er een van Apple met de tekst: alleen het beste voor mam.
Moest even schakelen. Mam? Welke mam? Mam van Apple? Klinkt gezellig intiem: mam! Toen flitste het door me heen: Moederdag! Niet aan gedacht. Komt doordat mijn moeder er niet meer is die ze... lees meer -
Hoe het in andere steden gaat, weet ik niet, maar de vrijmarkt hier is van huis tot huis. Voor wie wil.
In de vroege ochtend, nauwelijks nog stil op straat, haast ik me naar de supermarkt om nog wat details te scoren voor bij het hotdogsaanbod in de namiddag, wanneer mijn K... lees meer -
Eergisteren, op weg naar de sportschool, vroeg dus, zag ik een man en een vrouw die een rolkoffer achter zich aan trokken, Ze hadden een toeristische uitstraling en een oranje hoed op, zeg maar een cowboyhoed.
Blijkbaar staat er in reisinformatie over ons land dat eind apri... lees meer -
Niet elke dag denk ik aan de Fietsersbond, terwijl ik toch min of meer levenslang fiets. De eerste zeven jaar bewoog ik me anders door mijn kleine wereld, driewieler (ook een soort fiets!) en de step, maar daarna begon het. Op een zomerse namiddag stond een gloednieuwe fiets in... lees meer