In deze krant las ik gisteren in de column van Kitty Herwijer dat diensplicht goed is voor het psychisch welzijn van jongeren. Het stond er zelfs boven waardoor die woorden op de vroege maandagochtend niet mis waren.
In het coalitieakkoord is wat geschreven over een selecti... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Inspiratie
Nog nooit was ik in Hoevelaken. Maar ineens wel. Voor mensen die werkzaam zijn in het mooie boekenvak, moet ik een korte lezing houden over inspiratie. Voor inspiratie kan men mij ’s nachts wakker maken, ik heb er dus zin in. Ik vermoedde het al en het blijkt hartstikke waar te zijn: dit soort bijeenkomsten vinden plaats in, ja wat? Weer zo’n raar unheimisch bouwsel, een mengeling tussen een conferentieoord en een partycentrum. Het doet denken aan een Bulgaars verhoorcentrum van vroeger. Terwijl ik naar het zaaltje loop waar ik moet zijn, en ondertussen mijn gedachten over inspiratie zo hanteerbaar mogelijk orden, denk ik: Hoevelaken, Hoevelaken, wat is er ook alweer met Hoevelaken? En dan, ja dan overkomt me een lied van Arie Ribbens uit een volgens mij al ver verleden. Ik heb niets tegen Arie Ribbens, maar ben geen liefhebber van zijn repertoire, terwijl ik het tóch ken, althans flarden ervan. Nu herinner ik me dat hij tijdens een befaamd lied roept of zingt `bij Hoevelaken linksaf!’. Ik vind het hinderlijk dat ik dat denk, want ik krijg het niet meer uit mijn hoofd, terwijl ik me enorm op inspiratie moet concentreren. Hoe heet het lied ook alweer? O ja, Polonaise Hollandaise! Het moet een strekking hebben gehad, maar die staat me niet meer bij. Wel weet ik nog de eerste zin: `Hé jongens, de obers hebben pauze.’ Dat voorspelt niet veel goeds, maar Arie Ribbens wist en weet er vast raad mee. Leeft hij eigenlijk nog? Ik begin mijn praatje met Arie Ribbens. Iedereen blijkt hem te kennen! Het lied ook!
Columns
-
-
Hoewel ik Nederland geen gaaf land vind, houd ik er wel van. De typering `gaaf land’ krijg ik niet uit mijn hoofd, waarschijnlijk omdat ik zo verbaasd was dat Mark Rutte er destijds mee kwam, zonder met de ogen te knipperen.
-
Soms is het lastig, maar vaak ook grappig: heel veel zie ik meteen ontzettend concreet voor me. Lekkende Kamerleden bijvoorbeeld. Zo worden genoemd, onze volksvertegenwoordigers die vertrouwelijk informatie niet voor zich kunnen houden en stiekem De Telegraaf bellen: lekkende Ka... lees meer
-
Graag maakte ik mee dat het anders was, maar dat gebeurt niet: voor de simpelste karweitjes in huis moet ik hulp vragen of een ontzéttend duidelijk en door en door hanteerbaar advies. Ga ik bijvoorbeeld naar mijn bevriende buurman. Of er komt een vakman die met één vinger één di... lees meer
-
Morgen horen we waar de coalitiepartners uit zijn gekomen en op wat, hoe het regeerakkoord eruitziet. En wat het motto is. Hoort erbij, maar van de motto’s uit het verleden herinner ik me er geen een, waarschijnlijk doordat woorden die uiteindelijk niets betekenen, enorm vergeet... lees meer
-
Benieuwd hoe zoiets gaat: min of meer dagelijks eet ik een boterham met pindakaas (met sambal en gefrituurde uitjes) en op een dag vind ik of proef ik dat er iets met die pindakaas aan de hand is, de smaak is anders. Maar hoe anders kan ik niet precies zeggen, maar ánders.
-
De week begon gisteren met Grote Woorden. Op weg naar een regeerakkoord, bedoel ik. De week kreeg meteen ook een naam: De Week van de Waarheid. Moet je altijd voorzichtig mee zijn, soms laat de waarheid zich niet in een week vangen, maar oké, je mag best hoog inzetten.
-
Een vriend van me en zijn vrouw hebben een populair café in de hoofdstad. Het is er altijd vol en heftig. Hun vrije tijd brengen ze vooral door in een huisje op of naast de Veluwe.
-
Drukke, vrolijk receptie, aangename ruimte, ruisende gesprekken, ik maak het meteen allemaal mee wanneer ik binnenkom, maar toch: lichte paniek. In mij gromt best hard de vraag hoe ik het allemaal ga redden.
Ah, gelukkig, daar zie ik een vrouw die ik ken, een baken in deze... lees meer -
Je hebt bijvoorbeeld een boek gekocht. Je zegt erbij dat het een cadeau is.
`Zal ik het leuk voor u inpakken?’ -
Met veel van wat het leven aangenamer kan maken, gaat het bergafwaarts. Dat besef je zeker in de schrale januarimaand. Je krijgt steeds minder zin de deur uit te gaan.
Er is een branche die geen last heeft van deze tijd: de koffietenten. Dinsdag las ik er een groot stuk ove... lees meer -
Je zit in een café met een vriend te praten en ineens zet de ober een schaaltje met noten op tafel, van die noten die na een uitvaart `luxe noten’ heten. De ober zegt: `Wat te knabbelen voor de heren.’
Sympathiek gebaar, zeker in de schrale januarimaand, maar toch huiver ik... lees meer -
De betekenis aan het woord `niks’ is breed. Denk bijvoorbeeld aan een zinnetje dat we in onze kindertijd vaak uitspraken: `Ik heb niks gedaan.’ Meestal had je dat wel, maar je beoordeelde dat niet als storend. Of je had juist iets anders gedaan, terwijl je had moeten doen waarov... lees meer
-
Gisteren nam ik me voor vandaag anderhalf uur eerder naar de sportschool te gaan. Ik ben altijd al vroeg, want ik houd van de stilte die hoort bij het begin van de dag, maar vandaag moet het maar nog vroeger. Meteen na openingstijd. Voor dag en dauw, terwijl het nog een beetje n... lees meer
-
Een bericht dat al een week zacht om aandacht vraagt, is dat over de Barbie met autisme. Het ligt op mijn bureau, ik lees het zo nu en dan en weet niet wat voor mening ik erover moet hebben.
Die mening heb ik nodig, omdat er in huis een paar Barbies zijn. Ze horen thuis in... lees meer